Γράφει ο Dr Nίκος Ιωάννου.
Αποτελεί ευχάριστη είδηση το γεγονός ότι άτομα και φορείς που ενεπλάκησαν δολίως σε πανηγυρική εκδήλωση για τα 70 χρόνια βασιλείας της Ελισάβετ Β’ που θα γινόταν στο Αρχαίο θέατρο Κουρίου, διεχώρισαν την θέση τους και απέχουν …
Στις κεντρικές φυλακές της Λευκωσίας υπάρχει ένας μικρός χώρος, γνωστός σαν «Φυλακισμένα Μνήματα». Εκεί αναπαύονται κάποιοι πεσόντες και όλοι οι απαγχονισθέντες αγωνιστές της ΕΟΚΑ. Εκεί οι Άγγλοι τους έθαψαν κυρίως, γιατί δεν τολμούσαν να αντιμετωπίσουν την λαϊκή οργή που προβλεπόταν στις κηδείες τους.
Αποτελεί ευχάριστη είδηση το γεγονός ότι άτομα και φορείς που ενεπλάκησαν δολίως σε πανηγυρική εκδήλωση για τα 70 χρόνια βασιλείας της Ελισάβετ Β’ που θα γινόταν στο Αρχαίο θέατρο Κουρίου, διεχώρισαν την θέση τους και απέχουν.
Η διοργάνωση γίνεται από το «Καθεστώς των Κυρίαρχων Αγγλικών Βάσεων στην Κύπρο» και μέρος των εσόδων θα διατεθούν για τα «καρκινοπαθή»παιδιά της Κύπρου….( Τελικά η εκδήλωση – φιέστα των Άγγλων μετά την κατακραυγή ματαιώθηκε στον ιερό χώρο του Αρχαίου ένδοξους βασιλείου του Κουρίου και μεταφέρθηκε εντός των Αγγλικών βάσεων του κατεχόμενου Ακρωτηρίου. Την ίδια μέρα στις 2 Ιουνίου, διοργανώνεται από πατριωτικούς φορείς τιμητική συναυλία στην πλατεία Γρηγόρη Αυξεντίου στην Λεμεσό.)
Είναι γνωστή η προμετωπίδα κοινωφελών έργων, που χρησιμοποιούν διεθνώς, ακόμα και εγκληματικές οργανώσεις, προκειμένου να υπονομεύσουν και να διεισδύσουν στην κοινωνία. Ο συγκεκριμένος σχεδιασμός δεν υπολείπεται σε κυνισμό και εξαπάτηση.
1955-1959. Η «φιλανθρωπία» των Άγγλων αποικιοκρατών, προς τα μαχόμενα υπέρ Ελευθερίας Ελληνόπουλα της Κύπρου ….
Είναι τοις πάσι γνωστό πως οι Αγγλικές Κυβερνήσεις από 10ετίες οφείλουν δυσθεώρητα χρηματικά ποσά στην από το 1964 χειμαζόμενη Κυπριακή Δημοκρατία για συμπεφωνημένη αποζημίωση έναντι των ωφελημάτων που απολαμβάνουν.
Και δεν χρειάζεται πολλή φαντασία για να βρεθεί η σχέση αν όχι η ευθύνη των Άγγλων για τα γεγονότα, τις εξελίξεις και τα αδιέξοδα που ακόμη υφίστανται την επίλυση του Εθνικού μας προβλήματος.
Εύγε στους συμπολίτες μας που ετόλμησαν, εξ’ ου και η αναζήτηση άλλου χώρου για την εκδήλωση. Είναι καιρός όμως και η Νόμιμη Κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας να απαιτήσει σθεναρά τα αυτονόητα. Να λήξει επιτέλους το αναχρονιστικό καθεστώς κυρίαρχων βάσεων, σε χώρα μέλος του ΟΗΕ και της Ε.Ε., από χώρα που ήδη απεχώρησε από την Ε.Ε. και βαρύνεται με πλείστα όσα ανομήματα.
Με την αφορμή αυτή ανακαλώ στη μνήμη και επαναπροωθώ σχολιασμό του 2016 με αφορμή τα γενέθλια της ίδιας βασίλισσας σε σχέση με την ιερή μνήμη του Ευαγόρα Παλληκαρίδη, με τίτλο: «Αθανασία & Ματαιότης»
Όν οι θεοί φιλούσιν, αποθνήσκει νέος
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όλοι, κάποια στιγμή, είπαμε ή ακούσαμε αυτή την έκφραση. Και, όπως όλα στη ζωή, έχει τουλάχιστον δύο αναγνώσεις ή γωνίες θεώρησης.
Η πρώτη, είναι η παρηγοριά που αναζητούμε στην προσπάθεια να αιτιολογήσουμε ή να αποδεχθούμε την απώλεια νέου και προσφιλούς προσώπου.
Η δεύτερη εδράζεται στην πραγματικότητα ότι το Πάνθεον των σπουδαίων, σοφών, ηρώων, δημιουργών κοσμείται από φυσιογνωμίες νέων.
Κάποιοι βέβαια έφθασαν και σε βαθύ γήρας αλλά συχνά η ακμή της απόδοσης και προσφοράς τους επετεύχθη κατά τη διάρκεια της νεότητος.
Πολύς θόρυβος γίνεται αυτές τις ημέρες για τα 90α γενέθλια βασίλισσας, πάλαι ποτέ κοσμοκράτειρας χώρας. Αφιερώματα σε μέσα μαζικής επικοινωνίας, εορτασμοί, συνεντεύξεις, σχόλια και ….. μία συγκινητική φωτογραφία της, σε εξώφυλλο περιοδικού παγκόσμιας κυκλοφορίας με τα 4 αγαπημένα της τετράποδα!*
Η μακροβιότης αναμφίβολα αποτελεί θείο δώρο μέσω του οποίου απολαμβάνει κάποιος εμπειρίες, χαρές αλλά και λύπες, που μπορούν να μετουσιωθούν σε γνώση και σοφία χρήσιμα για τους άλλους.
*Vanity Fair! (σύμπτωση άραγε ο τίτλος;)
**Στίχοι του, που μελοποίησε ο Μάριος Τόκας
ΕΟΚΑ 1955-1959. Ανάμεσά στους απαγχονισθέντες και πεσόντες ήρωες κι ο έφηβος ποιητής Ευαγόρας Παλληκαρίδης, για τον οποίο εκινήθη παγκόσμια εκστρατεία, για μετατροπή της θανατικής ποινής. Και η νεαρή τότε βασίλισσα και μητέρα αρνήθηκε…
Ο νεαρός αγωνιστής της Ελευθερίας ανέβηκε περήφανα στο ικρίωμα και παρά το γεγονός ότι δεν πρόλαβε να γευτεί πολλά πράγματα ή να απολαύσει τη χαρά της οικογένειας και τη σοφία των γηρατειών, εξασφάλισε μία θέση στον κύκλο των Αθανάτων Νέων, οι δε στίχοι του μας συντροφεύουν, αδιάλειπτα.
Και η μνήμη αυτού αεί αγήρως.
Οι θεοί σίγουρα αγάπησαν τον Ευαγόρα κι ας μην του χάρισαν την δυνατότητα, εκτός από «την Ελλάδα που αγάπησε μ’ έναν έρωτα μεγάλο, αληθινό» να τον χαρεί και μ’ εκείνην που, «τα γαλάζια της τα μάτια, τα θλιμμένα, τον καθάριο της θύμιζαν ουρανό». **
Ο κυβερνήτης Χάρτιγκ με την έγκριση της βασίλισας Ελισάβετ ….
Διερωτώμαι ειλικρινά, τι θα κουβαλήσει στις πνευματικές αποσκευές της την ημέρα της κρίσεως και τι κληρονομιά θα αφήσει η πάλαι ποτέ αυτοκράτειρα, που εν ονόματί της καταδικάστηκε να σπαρταρήσει στην αγχόνη ο Βαγορήςκαι οι υπόλοιποι απαγχονιθέντες και πεσόντες ήρωες μας ….
Στο δια ταύτα …. Μια υπενθύμιση ιστορικής μνήμης ,,,
Kαι στις 2 Ιουνίου τότε το 1953: Οι Βρετανοί εόρταζαν σε όλες τις αποικίες τους την στέψη της νέας βασίλισσάς τους Ελισάβετ Β’. Στην Πάφο, στο «Ιακώβειο Γυμναστήριο», αναρτούν την αγγλική σημαία. Αυτό εξοργίζει τους μαθητές. Οργανώνουν εκδηλώσεις διαμαρτυρίας. Απαιτούν την αφαίρεση της σημαίας από την πύλη του σχολείου τους. Ακολουθούν συγκρούσεις. Ένας τολμηρός 15χρονος, ονόματι Ευαγόρας, κατεβάζει το σύμβολο της αποικιοκρατίας και το ξεσκίζει. Οι λοιποί μαθητές βάζουν φωτιά και καίνε τη σημαία ….
ΣΤΙΣ 2 ΙΟΥΝΙΟΥ, ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΤΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΓΡΗΓΟΡΗ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ ΣΤΗΝ ΛΕΜΕΣΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΟ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΟ, ΑΠΟ ΑΓΓΛΟΥΣ ΑΚΡΩΤΗΡΙ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΥΠΡΟΥ…ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΤΥΧΟΝ ΠΑΡΕΥΡΕΘΟΥΝ ΣΤΙΣ ΑΓΓΛΙΚΕΣ ΒΑΣΕΙΣ, ΣΥΝΙΣΤΩ… ΠΡΟΤΟΥ ΑΝΑΧΩΡΗΣΟΥΝ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΘΟΥΝ ΤΑ ΙΕΡΑ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΑ ΜΝΗΜΑΤΑ …..
Νίκος Ιωάννου.
Επιμέλεια φώτο και αναδημοσίευσης από Α. Αντωνά.