Η πρόσφατη αθώωση από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Αθηνών των δύο κατηγορουμένων για τη δολοφονία του δημοσιογράφου Γιώργου Καραϊβάζ, προκάλεσε πολλές αντιδράσεις, αλλά και αλγεινή εντύπωση στην κοινή γνώμη, η οποία ευλόγως αναρωτιέται για το αν αυτό που ονομάζεται «κράτος δικαίου» είναι κάτι υπαρκτό.
Την ίδια στιγμή, είναι προφανές ότι υπήρξε πολιτική εκμετάλλευση της υπόθεσης, σε βάρος της αστυνομικής δουλειάς, παρά τις προειδοποιήσεις και σε βάρος της προσμονής της οικογένειας του δολοφονημένου δημοσιογράφου για δικαίωση.
Η Στάθα Αλεξαδροπούλου Καραϊβάζ, η χήρα του δημοσιογράφου, μιλώντας σήμερα στην ΕΡΤ επανέλαβε τις ευχαριστίες της στις αστυνομικές Αρχές για τη δουλειά που έκαναν στην υπόθεση του αδικοχαμένου συζύγου της, ενώ εξέφρασε την εμπιστοσύνη της στην ελληνική δικαιοσύνη.
Χαρακτήρισε ωστόσο «περίεργη» τη δίκη, θεωρώντας ότι δεν έπρεπε να είναι οι ένορκοι αυτοί που θα αποφάσιζαν, αλλά οι δικαστές.
«Δεν είμαι γνώστης των δικαστηρίων – να πω ότι είναι η ουσιαστικά η πρώτη φορά που επισκέπτομαι το χώρο των δικαστηρίων. Είναι πρωτόγνωρο όμως, απ’ ότι μου είπαν συνάδελφοι οι οποίοι κάνουν δικαστικό ρεπορτάζ, η εισαγγελέας να ξεκινήσει πρώτα από την πρότασή της και μετά να αιτιολογήσει (…) Θα μου επιτραπεί να πω εγώ, όντας ναι μεν μέσα, ως ένα από τα θύματα του χαμού του Γιώργου, μη γνωρίζοντας όμως καλά το δικαστικό θέμα, ότι είναι περίεργη δίκη, έτσι ώστε να αφήνεται στα χέρια των ενόρκων. Είναι δύσκολη δίκη για ενόρκους. Θα έπρεπε τέτοιες δίκες να είναι μόνο από δικαστές. Κατά την ταπεινή μου γνώμη πάντα».
Όσο για την απόφαση της αθώωσης των δύο κατηγορουμένων; Η κ.Αλεξανδροπούλου Καραϊβάζ τοποθετήθηκε ψύχραιμα και χωρίς να επιρρίπτει ευθύνες, σχολιάζοντας ότι δεν αιφνιδιάστηκε:
«Υπήρξε η δίκη; Υπήρξαν τα δεδομένα; Τώρα πως η Δικαιοσύνη έφτασε σε αυτό που έφτασε, είναι θέμα των δικαστών. Δεν αιφνιδιάστηκα από την άποψη ότι είναι πολύ δύσκολο για έναν απλό πολίτη να μπει σε αυτή τη διαδικασία. Σε πρώτη φάση, στις πρώτες μέρες της δίκης εμφανίστηκαν άνθρωποι οι οποίοι με μεγάλη αξιοπρέπεια είπαν τα πράγματα όπως τα έζησαν. Δηλαδή ήταν ένας μάρτυρας από τους κηπουρούς, ήταν ένα νεαρό παιδί από το Δήμο Αλίμου, οι οποίοι με περισσή δύναμη και αυταπάρνηση και χωρίς φόβο είπαν τα πράγματα όπως εκείνοι έκριναν και όπως είδαν – γιατί δεν είχανε κανένα όφελος. Από κει και πέρα είναι πάρα πολύ δύσκολο για έναν άνθρωπο τον οποίο τον παίρνεις από το γραφείο του στο μέσο του θέρους, τον βάζεις σε μια τόσο δύσκολη δίκη, όταν δεν είναι ενταγμένος και δεν είναι ορκισμένος δικαστής. Ήταν μη αναμενόμενο το αποτέλεσμα με αυτό που είχαμε ζήσει όλοι στη δίκη και ακόμα και οι συνάδελφοι που ήταν μέσα».
Στη συνέχεια, σχολίασε ότι δεν υπάρχει δικαίωση στον θάνατο, ενώ συνεχάρη την ελληνική αστυνομία, επαναλαμβάνοντας την εμπιστοσύνη της στη δικαιοσύνη:
«Τώρα τι ήταν πιο βασικό; Η έλλειψη γνώσης ή φόβος; Αυτό δεν μπορώ να το κρίνω γιατί δεν είμαι ειδικός. Εγώ σε κάθε περίπτωση σέβομαι την απόφαση στο ελληνικό δικαστήριο και αναμένουμε τι θα κάνει η ελληνική δικαιοσύνη (…) Εγώ εμμένω στην άποψη μου ότι δεν υπάρχει δικαίωση στο θάνατο. Από την πλευρά όμως ότι ζούμε σε μια ευνομούμενη πολιτεία, θέλω να πω ένα μεγάλο μπράβο σε αστυνομικές αρχές. Για τη δουλειά που έκαναν για την περίπτωση του Γιώργου και τους ευχαριστώ γιατί ήταν πολλά χρόνια κατά έναν τρόπο συνεργάτες με τον Γιώργο λόγω του αστυνομικού ρεπορτάζ. Είμαι πεπεισμένη ότι θα βρεθεί το δίκιο (…) Εάν η ελληνική δικαιοσύνη συνεχίσει, είμαι υποχρεωμένη να ακολουθήσω, είμαι ηθικά υποχρεωμένη (…) Εδώ μιλάμε για οργανωμένο έγκλημα, και ευχαριστώ πολύ όλους και προπάντων την ΕΣΗΕΑ, που είναι ο επίσημος συνδικαλιστικός φορέας, η οποία όχι μόνο στάθηκε δίπλα, μα στάθηκε και αρωγός μας και δεν υπήρξε από όλους εσάς μια σκιά προς το πρόσωπο του Γιώργου (…) Τώρα το αν οι άνθρωποι οι οποίοι σκότωσαν τον Γιώργο θα κυκλοφορούν ελεύθεροι ή θα είναι φυλακισμένοι, αυτό είναι περισσότερο κομμάτι της πολιτείας (…) Δηλαδή ζούμε σ’ ένα κράτος οργανωμένο. Ναι, θέλουμε ανθρώπους οι οποίοι να είναι ελεύθεροι και να πράττουν και να λειτουργούν ανεξέλεγκτα. Αυτό έρχεται σε αντιδιαστολή με τη δημοκρατία μας. Γιατί είναι ένα φοβικό συναίσθημα και αυτό. Και προς Θεού, δεν αναφέρομαι στους δύο ανθρώπους οι οποίοι αφέθηκαν ελεύθεροι. Αυτό θα το κρίνει και θα το αποφασίσει η Πολιτεία. Εγώ είμαι πολύ λίγη γι αυτό».
Κλείνοντας, ζήτησε να μην ξεχαστεί η μνήμη του Γιώργου Καραϊβάζ:
«Θέλω να σας πω ότι θα σας παρακαλούσα όλους να μην ξεχαστεί η μνήμη του Γιώργου. Είναι ένα κομμάτι ανοιχτό. Κάποια στιγμή πρέπει να κάνει τον κύκλο του όλο αυτό. Ως προς αποκατάσταση της μνήμης του όμως, δεν πρέπει να ξεχνάμε. Και επειδή ο Γιώργος ήταν ένας άνθρωπος ο οποίος πίστευε στο δίκαιο, πίστευε στη δικαιοσύνη χωρίς τιμωρητική διάθεση, αλλά με μια διάθεση να μπαίνουν τα πράγματα στη θέση τους, εγώ δεν μπορώ να κάνω κάτι διαφορετικό στη μνήμη του και θα ήθελα και από εσάς να είστε μαζί μας σε όλον αυτόν τον αγώνα».