Δεν υπάρχουν λόγια που να μπορούν να περιγράψουν αυτό που έζησε η Αττική και οι άνθρωποί της τις προηγούμενες ημέρες.
Η πρωτεύουσα κυριολεκτικά βομβαρδίστηκε. Και αυτό δεν μπορεί να είναι κανονικότητα.
Το πόσο ανίκανη είναι η Κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι το προφανέστερο πρόβλημα, που ελπίζω να το λύσουμε στις επόμενες εθνικές εκλογές. Ο δε αρμόδιος Υπουργός πρέπει να φύγει χθες. Σχέδια που υπάρχουν για όλα τα βουνά μένουν στα χαρτιά, ενώ οι διαβεβαιώσεις τους για «οχυρωμένη Αθήνα με υπερσύγχρονο σύστημα επιτήρησης» κατέρρευσαν μέσα σε ελάχιστες ημέρες. Πάλι.
Αυτά όμως δεν είναι τα πιο δύσκολα. Το πιο απαιτητικό πρόβλημα είναι ότι πρέπει να αλλάξουμε συνολικά και συλλογικά και να αποκτήσουμε πολιτική προστασία που εμπνέει σιγουριά και όχι ανασφάλεια στον πολίτη.
Γιατί αυτό που ζήσαμε είναι ένα ακόμη δυστυχώς επώδυνο μάθημα για το ότι τα μοντέλα διοίκησης και πολιτικής προστασίας που εφαρμόσαμε μέχρι σήμερα έχουν οριστικά τελειώσει.
Στην Ελλάδα έχει επικρατήσει η ιδέα ότι τα προβλήματα θα τα λύσει ένας εγκέφαλος τον οποίο εμπιστευόμαστε κάθε τέσσερα χρόνια να μας κυβερνήσει. Και πάντα απογοητευόμαστε από την αδυναμία τους να είναι αυτό που προεκλογικά μας υποσχέθηκαν: η λύση στα προβλήματα που τόσοι άλλοι απέτυχαν να δώσουν. Αυτήν την εικόνα του ηγέτη-ηγεμόνα που τελικά απογοητεύει, προσωποποιεί πια ο κ. Μητσοτάκης και οι φωτιές της Αττικής δεν είναι τίποτα άλλο από την υπενθύμιση σε όλους μας ότι δεν μπορούμε να βασιστούμε πάνω του. Ότι πρέπει να φύγει άμεσα.
Για να έρθει άλλος ένας ίδιος που ζει με τη φαντασίωση ότι όλα θα λυθούν από το Μαξίμου; Προφανώς όχι.
Η πραγματικότητα που ποτέ δεν αναγνώρισε ο κ. Μητσοτάκης είναι ότι τις λύσεις δεν θα τις βρούμε ποτέ αναζητώντας έναν ηγέτη που τις έχει όλες, αλλά εκείνη ή εκείνον που θα φέρει μαζί όλες τις δυνάμεις της κοινωνίας που έχουν κάτι να προσφέρουν. Δυνάμεις που θα διασφαλίσουν τα «τρία Σ»: Συνεργασία για την εξεύρεση λύσης, Συνέχεια που θα μας δώσει τη δυνατότητα να προοδεύουμε από αυτά που μαθαίνουμε και Συστήματα που θα διασφαλίσουν τα πρώτα δύο.
Τα «τρία Σ» βασίζονται στην ιδέα ότι μαθαίνουμε και προοδεύουμε συνέχεια. Για αυτό, στον αντίποδα αυτών των καταστροφικών πυρκαγιών, θα παραθέσω την εξαιρετική δουλειά που κάνουν οι Δήμαρχοι στον Υμηττό. Η Συνεργασία, η Συνέχεια και τα Συστήματα που θα διασφαλίσουν τα δύο πρώτα έχουν μπει σε εφαρμογή. Και ενώ δεν μπορούμε να είμαστε ποτέ σίγουροι ότι το βουνό ή μέρος του δεν θα καεί, μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι τα συστήματα που έχουν μπει θα οδηγήσουν σε συνεχή πρόοδό τους.
Το κλίμα μάς στέλνει συνεχώς ισχυρά μηνύματα και το κράτος αδύναμο να το καταλάβει επιχειρεί με αντιλήψεις και όπλα του χθες να λύσει προβλήματα που έρχονται από το μέλλον.
Χρειαζόμαστε τώρα πρωτοβουλίες και σχέδιο που υπερβαίνουν κόμματα και ρόλους προδιαγεγραμμένους.
Οι πρώτες κινήσεις άμεσης ανάγκης είναι ένα πλέγμα μέτρων ανακούφισης των ανθρώπων που έχασαν κόπους μια ζωής. Με όσο το δυνατόν λιγότερη γραφειοκρατία και με πρόσθετους πόρους που θα πρέπει να διεκδικηθούν σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Και εδώ τελειώνουμε με όσα κάναμε μέχρι τώρα.
Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΗΜΕΡΑ
Πρέπει να συγκληθεί άμεσα συμβούλιο πολιτικών αρχηγών με δύο θέματα.
1. Πρώτον, οργάνωση μιας εθνικής πολιτικής πρόληψης που ανεξάρτητα από τον χρονικό ορίζοντα μιας κυβερνητικής θητείας θα υλοποιηθεί με τη συμφωνία και τη δέσμευση όλων. Η ευθύνη της υλοποίησης του σχεδίου θα βρίσκεται στο Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, υπό πολιτικό πρόσωπο ευρύτατης αποδοχής, το οποίο θα λογοδοτεί σε μια Μόνιμη Διακομματική Επιτροπή της Βουλής.
2. Δεύτερον, δημιουργία σε συνεργασία με την Τοπική Αυτοδιοίκηση των περιοχών που επλήγησαν ενός σχεδίου σε δύο επίπεδα: άμεσων παρεμβάσεων για την επούλωση πληγών όπου είναι εφικτό και σχεδιασμό και υλοποίηση ενός μεσοπρόθεσμου σχεδίου για τις αναγκαίες παρεμβάσεις στην Αττική. Στο σχέδιο αυτό θα υπάρχει σαφής καταμερισμός ευθυνών για έργα και πρωτοβουλίες στην Αυτοδιοίκηση, στο κράτος και στην κοινωνία των πολιτών.
Στη σύσκεψη επίσης να αποφασιστεί ότι καμία ενέργεια αναδάσωσης δεν θα γίνει από ιδιωτικό ή δημόσιο φορέα εάν δεν έχει την έγκριση από το Υπουργείο Περιβάλλοντος. Ο ιδιωτικός τομέας μπορεί να συμβάλει άμεσα με τη συλλογή πόρων που θα χρησιμοποιηθούν για την δράση αυτή.
Καταλαβαίνω ότι σε κάποιους που έχουν διαχρονικά εκπαιδευτεί σε αντιπαραθέσεις στείρες ή έχουν κάνει πολιτικές καριέρες με ψεύτικες υποσχέσεις όλα αυτά τους φαίνονται ανέφικτα. Όμως ο δικός τους ρόλος κάηκε στο ρέμα του Χαλανδρίου και τα δικά τους διαχρονικά λάθη τελειώνουν εδώ.
Θα παλέψω για να υλοποιηθεί μια τέτοια εθνική πολιτική που απαιτεί δράση με συνεννοήσεις και συναίνεση όχι γενικώς και αορίστως αλλά στο συγκεκριμένο πλάνο. Ο δρόμος που προτείνω είναι δύσκολος και απαιτητικός. Αλλά είναι ο δρόμος του μέλλοντος που δημιουργεί εμπιστοσύνη και αισιοδοξία στους ανθρώπους ότι θα αλλάξει κάτι στην ζωή τους.
Και κάτι ακόμα: Ακούω πολλούς να μου λένε «χτύπα το χέρι στο τραπέζι και πες τους να τα μαζέψουν και να φύγουν». Αλλά αυτό το κάνανε αποτυχημένα τόσοι και τόσοι πολιτικοί πριν από μένα. Η αλήθεια είναι ότι τον κ. Μητσοτάκη θα τον διώξτε εσείς όταν εσείς χτυπήσετε το χέρι στο τραπέζι. Δική μου δουλειά είναι να πω ότι υπάρχει άλλος δρόμος. Όχι ο δρόμος του επόμενου ηγέτη-ηγεμόνα που έχει δήθεν όλες τις λύσεις, αλλά εκείνου που θα συνθέσει και θα διασφαλίσει την συνέχεια που χρειάζεται ο τόπος.