Θοδωρής Κολυδάς
ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.
✔️Στην Ελλάδα, ο εθελοντισμός παραμένει μια έννοια που εκτιμάται στα λόγια αλλά δεν έχει κατακτήσει ακόμη τη θέση που του αξίζει στην πράξη. Από την αιμοδοσία και τον προσκοπισμό έως την πολιτική προστασία, οι αριθμοί των ενεργών εθελοντών παραμένουν χαμηλοί. Οι λόγοι είναι πολλοί: έλλειψη κουλτούρας συλλογικής προσφοράς, περιορισμένη εκπαίδευση και ενημέρωση, αλλά και δυσπιστία προς τους θεσμούς και την οργάνωση.
✔️Η εμπειρία των Αυγουστιάτικων πυρκαγιών δείχνει με οδυνηρό τρόπο ότι η χώρα χρειάζεται περισσότερους ανθρώπους εκπαιδευμένους, οργανωμένους και έτοιμους να συνδράμουν. Αυτό δεν επιτυγχάνεται μόνο με εκκλήσεις την ώρα της κρίσης. Απαιτείται σταθερή πολιτική στήριξη, θεσμικό πλαίσιο που αναγνωρίζει και επιβραβεύει τον εθελοντή, συνεργασία με σχολεία και πανεπιστήμια για την καλλιέργεια κουλτούρας συμμετοχής από μικρή ηλικία, καθώς και καμπάνιες ενημέρωσης που θα δείχνουν τον πραγματικό αντίκτυπο της προσφοράς.
✔️Η οργάνωση πρέπει να είναι μόνιμη, με τοπικά δίκτυα εθελοντών που εκπαιδεύονται τακτικά και συνδέονται με την αυτοδιοίκηση και τις υπηρεσίες πολιτικής προστασίας. Ο εθελοντισμός δεν είναι “χόμπι” της στιγμής· είναι κομμάτι μιας ώριμης κοινωνίας που γνωρίζει ότι η αλληλεγγύη και η πρόληψη σώζουν ζωές.
✔️Αν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε τις φωτιές, τις πλημμύρες και τις κρίσεις του αύριο, πρέπει να χτίσουμε από σήμερα ένα οργανωμένο και ζωντανό κίνημα εθελοντισμού, με συνέπεια και εμπιστοσύνη. Μόνο έτσι, οι τραγωδίες του καλοκαιριού δεν θα γίνονται απλώς μια ακόμη επανάληψη της ίδιας ιστορίας.
✔️Ωστόσο, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο οι φυσικές προκλήσεις. Όσο κι αν μιλάμε για την κλιματική κρίση, η πραγματική πληγή είναι η κρίση αξιών. Σε μια κοινωνία όπου μεγάλο μέρος των “κοινωφελών” δράσεων καλύπτεται πίσω από τον μανδύα ΜΚΟ που λειτουργούν περισσότερο ως επιχειρήσεις παρά ως φορείς προσφοράς, η εμπιστοσύνη των πολιτών διαβρώνεται.
✔️Όταν ο εθελοντισμός εργαλειοποιείται για χρηματοδοτήσεις και πολιτικές σκοπιμότητες, οι πραγματικοί εθελοντές αποθαρρύνονται και οι πολίτες κλείνουν την πόρτα σε κάθε κάλεσμα. Η λύση περνά μέσα από διαφάνεια, αυστηρό έλεγχο και δημόσια λογοδοσία. Ο εθελοντισμός πρέπει να επιστρέψει στις ρίζες του: την ανιδιοτελή προσφορά και την κοινή προσπάθεια για το καλό όλων.
✔️Χωρίς αποκατάσταση της αξιοπιστίας, καμία εκστρατεία και καμία πολιτική δεν θα καταφέρει να κινητοποιήσει τη δύναμη των πολιτών. Και χωρίς αυτή τη δύναμη, κάθε επόμενη κρίση θα μας βρίσκει πάλι απροετοίμαστους.