Δημήτρης Καπράνος
Δηλαδή γιατί είχαμε εκστασιασθει όλοι επειδή ο Μπίλλ Κλίντον έπαιζε σαξόφωνο;
Γιατί ανοίγουμε διάπλατα τίς πύλες του Ηρωδείου ή του Μεγάρου Μουσικης στόν Γούντι Άλλεν, επειδή παίζει (καλά, ομολογουμένως) κλαρινέτο καί τήν ίδια στιγμή ειρωνευόμεθα τόν Ανδρέα Λοβέρδο επειδή παίζει κρουστά (ντράμς);
Άν θέλετε τήν ταπεινή μου άποψη, σέβομαι τούς πολιτικούς πού έχουν μουσικές γνώσεις καί περισσότερο εκείνους οι οποιοι αφιερώνουν χρόνο στήν μελέτη ενός μουσικου οργάνου. Ως –παλαιότερα– μουσικός, μπορω νά σας διαβεβαιώσω ότι η προσφυγή στά πληκτρα του πιάνου, στίς μπακέτες των τυμπάνων, στίς χορδές της κιθάρας ή στά κουμπιά καί τά «καλαμάκια» των πνευστων, αποτελει τόν καλύτερο τρόπο γιά νά ηρεμήσεις, τόν πλέον ενδεικνυόμενο τρόπο γιά νά αναδυθεις από τόν βυθό ακόμη καί των πλέον σκοτεινων σκέψεων.
Μέ αγάπη θυμαμαι τήν αξέχαστη φίλη μου Έλσα Παπαδημητρίου, η οποία μελετουσε μέ επιμέλεια τζάζ καί τραγουδουσε τό ίδιο όμορφα από Έλα Φιτζέραλντ μέχρι Ζάκ Μπρέλ.
Ειναι βέβαιο ότι μέσα από τήν μουσική –παίζοντας κάποιο όργανο ή ακούγοντας κάτι πού σέ συναρπάζει– «κατεβαίνουν» οι καλύτερες ιδέες. Όλοι λένε ότι η μουσική «ειναι μαθηματικά». Θά έλεγα ότι ειναι καί πολλά άλλα.
Άς μιλήσω «επί προσωπικου». Ωρες ολόκληρες, μιλωντας, γράφοντας, σημειώνοντας, τηλεφωνωντας, συζητωντας, φορτίζεσαι, κουράζεσαι, αποκαμώνεσαι. Βεβαίως, άν εισαι από τούς πρίγκηπες πού διαθέτουν πισίνα, μέ τό πού θά μπεις στό σπίτι, πέφτεις στό νερό καί ξεπλένεις τά πάντα. Εμεις, όμως, πού δέν έχουμε ούτε γούρνα, διαθέτουμε έναν ολόκληρο ωκεανό στά πληκτρα, στίς χορδές, στίς μπακέτες. Βουταμε στήν μουσική καί φορτίζουμε τούς πεσμένους μας συσσωρευτές.
Ειμαι βέβαιος ότι ο Ανδρέας Λοβέρδος, όπως καί άλλοι πολιτικοί πού παίζουν κάποιο μουσικό όργανο, έχουν κατεβάσει τίς καλύτερες ιδέες τους μελετωντας. Παίζοντας στά τύμπανα μιά μπόσα-νόβα ή έναν ρυθμό πέντε τετάρτων (συνήθως τό take five του Μπρουμπεκ) μπορεις καί νά ξεφύγεις από ανεπιθύμητες σκέψεις καί νά εμπνευσθεις, άν έχεις ήδη τό μυαλό σου καθαρό.
Η μουσική ειναι φάρμακο, πού λειτουργει ως καταπραϋνικό, ως διεγερτικό, ως υπνωτικό, ως χαλαρωτικό, ως θεραπευτικό. Μπαίνεις στό σπίτι σου φορτωμένος προβλήματα καί φορεις τά ακουστικά σου. Ψάχνεις τά μηχανάκια σου καί επιλέγεις τήν «Πέμπτη» του Μπετόβεν. Μέ τό πού θά ακουσθει η εισαγωγή, έχεις αλλάξει πίστα! Επιλέγεις ένα «ράγκ-τάιμ» καί ξεχνιέσαι. Κι άν έχεις πιάνο στό σπίτι καί ξέρεις νά τό διαχειρισθεις, παίζεις κάποιες μελέτες του Μπάχ, θυμασαι τά πρωτα σου χρόνια στό Ωδειο καί αφήνεις πίσω όλα τά άλλα.
Δέν μπορω, φυσικά, σα υποδείξω σέ οποιονδήποτε τί μουσική θά ακούσει καί πότε. Θά ήθελα, όμως, νά συζητήσω περισσότερη προσοχή στούς πολιτικούς πού έχουν σχέση μέ τήν μουσική. Δέν ειναι ο ίδιο νά «ψάχνεσαι» ανάμεσα σέ νότες, ρυθμούς καί συμφωνίες μέ τό νά χάνεις τόν καιρό σου σέ μπαράκια, σέ γάμους καί πανηγύρια. Νά ειστε βέβαιοι, ότι παίζοντας μουσική, ο άνθρωπος γίνεται καλύτερος. Μπορουμε νά βρουμε τόσα καί τόσα γιά νά «κογιονάρουμε» έναν πόλιτικό. Αλλά νά τόν λοιδορουμε επειδή παίζει μουσική, ειναι «φάλτσο». Ειναι «θεόφαλτσο», θά έλεγα…