-Γιατί ο Τραμπ κάλεσε τους Κ. Μητσοτάκη και Ν. Χριστοδουλίδη στη Σύνοδο Κορυφής για την Ειρήνη στη Λωρίδα της Γάζας;
Μόλις μια ημέρα πριν την Σύνοδο στο Σαρμ ελ-Σέιχ της Αιγύπτου ο Έλληνας Πρωθυπουργός είπε σκωπτικά: «Αύριο θα βρίσκομαι στο Σαρμ ελ-Σέιχ της Αιγύπτου, στην υπογραφή της συμφωνίας. Η Ελλάδα είναι μία από τις ευρωπαϊκές χώρες που θα είναι εκεί, μαζί με την Κύπρο. Η παρουσία μας είναι μία ακόμα απάντηση σε όσους θέλουν να βλέπουν μια Ελλάδα απομονωμένη και μίζερη.» Η αλήθεια βέβαια πόρρω απέχει από την δήλωση του Πρωθυπουργού, κάτι που επιβεβαιώθηκε και την επομένη κατά τη διάρκεια της Συνόδου (13/10/25), στην οποία παρευρέθηκαν 31 ηγέτες χωρών και διεθνών οργανισμών, όπου η παρουσία Μητσοτάκη-Χριστοδουλίδη, πέρασε πολύ συγκεκριμένα μνήματα για τους λόγους που θα εξηγήσουμε.
 |
| Λεζάντα: «Τα πέντε λεπτά δημοσιότητας…» ενός Πρωθυπουργού |
 |
| Λεζάντα: Ο Πρόεδρος στην «ηλεκτρική καρέκλα…» |
Το πρώτο ερώτημα που ανακύπτει λοιπόν είναι, ποιός ο λόγος της απροσδόκητης πρόσκλησης για την οποία δεν ήταν ενήμεροι εξ αρχής οι Έλληνες ηγέτες, διότι εάν γνώριζαν θα έπλεκαν αυτοεγκωμιαστικούς διθυράμβους ημέρες πριν… Επιπλέον, ποιά είναι η σημειολογία της παρουσίας τους δίπλα στον Τούρκο ηγέτη, ο οποίος εν αντιθέσει με τους ίδιους, έλαβε τα εύσημα από τον Αμερικανό Πρόεδρο; Από τις δηλώσεις αλλά και τα στιγμιότυπα της Συνόδου συνάγονται πολλαπλά συμπεράσματα:
-Ποιό το παρασκήνιο της απροσδόκητης πρόσκλησης για την οποία δεν ήταν ενήμεροι οι Έλληνες ηγέτες;
Όταν σε μια συνάντηση τοποθετείς σε περίοπτη θέση κάποιον και τον εγκωμιάζεις με τον καλύτερο τρόπο, ενώ τους υπόλοιπους τους υποχρεώνεις να παρακολουθούν δίπλα του, εμμέσως υποδεικνύεις ποιόν θεωρείς ως κυρίαρχο του παιχνιδιού σε ότι πρόκειται να ακολουθήσει. Η παρουσία των Ελλήνων ηγετών δεν ήταν μόνο διακοσμητική, αλλά αποκαλυπτική για το τί μέλλει γενέσθαι. Ο Αμερικανός Πρόεδρος με τον τρόπο του είπε: Αυτόν που έχετε δίπλα σας να τον ακούτε… Κοιτάξτε να είστε καλοί και συνεργάσιμοι μαζί του… «Είναι πολύ πιο ισχυρός από ό,τι αφήνει να εννοηθεί. Έχει κερδίσει πολλές συγκρούσεις, αλλά δεν θέλει να του αποδοθούν τα εύσημα…», είναι «φίλος μου και πάντα εκεί όταν τον χρειάζομαι».
Από όποια θέση και να το κρίνεις όλο αυτό το σκηνικό μπάζει από κάθε
πλευρά η κάθε μια για τους δικούς της και μόνο λόγους.
ΗΠΑ έχουν περιέλθει και όπως σωθούν από τα αδιέξοδα που βιώνουν στο σήμερα.
Η χώρα μας όπως και να το πάρεις αδιέξοδος.
Η Κύπρος μάλλον έχει προδιαγράψει πορεία που δεν αρέσει ΗΠΑ.
Η Τουρκία ας κρατάμε τους τύπους διότι ο Τούρκος ποτέ δεν είναι έμπιστος φίλος.
ΗΠΑ για Μεσόγειος πολύτιμη μεν αλλά απομακρύνεται από άλλοτε ένδοξες εποχές.
Το γιατί η Σύνοδο στο Σάρμ ελ-Σέιχ της Αιγύπτου, ουδόλως τυχαία, αντιθέτως προμηνύει μελλούμενα , εκπλήξεις που θα προκαλέσουν πονοκεφάλους για πολλές ηγεσίες του σήμερα.
Και όμως η Αφρική και η Μέση Ανατολή αναδύονται προοδευτικά, δίχως βιασύνη, δίχως πίεση χρόνου.
Βολιδοσκοπούν, καταγράφουν και επενδύουν δυναμικά για επόμενο επερχόμενο χρόνο.