Με φόντο την αιματοχυσία στα Βορίζια
Ο υπουργός Υγείας και αντιπρόεδρος της ΝΔ Άδωνις Γεωργιάδης, τάχθηκε υπέρ της οπολοκατοχής στο πρότυπο των ΗΠΑ. 18 χρόνια πριν ωστόσο, ως βουλευτής του ΛΑ.Ο.Σ, ο κ. Γεωργιάδης, σε πάνελ για τα Ζωνιανά θεωρούσε τα όπλα επικίνδυνα. Η μεταστροφή αυτή, είναι και χαρακτηριστική της ευκολίας με την οποία, κάποιοι, αλλάζουν το αφήγημα, ανάλογα με το ποιο ακροατήριο θέλουν να χαϊδέψουν.
Λίγες μόλις μέρες μετά το μακελειό στα Βορίζια, ο υπουργός Υγείας και αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Άδωνις Γεωργιάδης, δεν έκρυψε πως είναι υπέρ της οπλοκατοχής λέγοντας ότι «του αρέσει το αμερικάνικο μοντέλο» και ότι προτιμά την ιδέα της αυτοπροστασίας, σε μια προσπάθεια να χαϊδέψει το ακροατήριο στα δεξιά της ΝΔ, που ενδεχομένως δυσαρεστήθηκε από την προαναγγελία ότι η κυβέρνηση ετοιμάζεται να ανακοινώσει μέτρα «περιορισμού της οπλοκατοχής».
«Έχω εκπλαγεί ότι υπάρχουν ακόμα περιοχές της Ελλάδας που ζουν στον 19ο αιώνα. Γιατί αυτές οι συμπεριφορές, οι βεντέτες… το 2025 που φαίνεται αδιανόητο», σχολίασε αρχικά. Όταν ρωτήθηκε για την οπλοκατοχή και την άποψη που εξέφρασε ο Κυριάκος Βελόπουλος πως είναι υπέρ της οπλοκατοχής αρκεί να είναι νόμιμη έσπευσε και ο ίδιος να ταχθεί υπέρ: «Μάλλον έχω κι εγώ την ίδια θέση. Μου αρέσει το αμερικάνικο μοντέλο. Μ’ αρέσει η ιδέα της αυτοπροστασίας. Δεν είμαι κατά. Αυτή είναι η γνώμη μου από μικρό παιδί», είπε.
Όταν δημοσιογράφοι του επισήμαναν τα συχνά περιστατικά επιθέσεων ενόπλων ακόμη και σε σχολεία, στις ΗΠΑ, ο υπουργός Υγείας απάντησε ότι κανένα μέτρο δεν έχει μόνο θετικά.
Σε άλλο σημείο υποστήριξε «στην Αμερική έχουν αυστηρό νόμο αυτοπροστασίας. Εάν μπει κάποιος σπίτι σου μπορείς να τον πυροβολήσεις. Αυτό δεν είναι στην Ευρώπη… άλλη κουλτούρα, διαφορετική. Αλλά εμένα μ’ αρέσει γενικά οι άνθρωποι να είναι αξιόμαχοι και να μπορούν να υπερασπιστούν την ελευθερία τους. Μ αρέσει η ελευθερία πάρα πολύ και η ελευθερία χρήζει υπερασπίσεως», είπε, ο κ. Γεωργιάδης.
Τι έλεγε ο Γεωργιάδης πριν 18 χρόνια
Ο υπουργός της ΝΔ, που σήμερα δηλώνει γοητευμένος από το «αμερικανικό μοντέλο οπλοκατοχής» και υπέρμαχος της «ιδέας της αυτοπροστασίας», φαίνεται να έχει ξεχάσει τον εαυτό του, 18 χρόνια πριν, το 2007, όταν ήταν βουλευτής του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού (ΛΑ.Ο.Σ). Τότε, ο κ. Γεωργιάδης προειδοποιούσε πως «τα όπλα είναι επικίνδυνα» και πως ο ίδιος απέφυγε να πάρει άδεια οπλοφορίας για να μην βρεθεί ποτέ στη θέση «να τραβήξει πιστόλι από φόβο».
Το 2007, στις 5 Νοεμβρίου στα Ζωνιανά της Κρήτης είχε λάβει χώρα η ένοπλη επίθεση σε βάρος Αστυνομικών από σημαντικό αριθμό ενόπλων που χρησιμοποιούσαν αυτόματα όπλα “Καλάσνικοφ”. Οι αστυνομικοί που πήραν μέρος στην επιχείρηση δέχτηκαν καταιγισμό πυροβολισμών με αποτέλεσμα τον βαρύτατο τραυματισμό ενός Ειδικού Φρουρού, πατέρα ενός μωρού μόλις δύο μηνών, ο οποίος επί οχτώ χρόνια βρισκόταν σε “άγρυπνο κώμα” αλλά τελικά δεν τα κατάφερε και άφησε την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο.
Το 2007, ο κ. Γεωργιάδης, συμμετέχοντας σε πάνελ στον ΑΝΤ1, για τα συμβάντα στα Ζωνιανά, ανέφερε μεταξύ άλλων: «Εγώ δεν πήρα άδεια οπλοφορίας γιατί θεωρώ ότι πραγματικά δεν πρέπει να τραβήξεις πιστόλι…Για να μην βρεθώ ποτέ στο σημείο να πω «αμάν Θεέ μου, φοβήθηκα και το ‘κανα»». Και συνέχισε σε άλλο σημείο: «Άρα γενικά να μην κρατάμε όπλα. Είναι επικίνδυνα τα όπλα».
Δείτε το
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Σήμερα 18 χρόνια μετά ο ίδιος πολιτικός ως υπουργός και αντιπρόεδρος της ΝΔ, δηλώνει πως του «αρέσει το αμερικάνικο μοντέλο οπλοκατοχής» και πως βρίσκει ελκυστική «την ιδέα της αυτοπροστασίας», φροντίζοντας να προσθέσει ότι πρόκειται για προσωπική του άποψη. Ο ίδιος πολιτικός που έλεγε ότι τα όπλα είναι επικίνδυνα, εμφανίζεται να υιοθετεί τη ρητορική της οπλοκατοχής και της αυτοπροστασίας σαν να πρόκειται για δείγμα ελευθερίας και ανδρείας.
Γεγονός είναι ότι ο Άδωνις Γεωργιάδης ξέρει πολύ καλά τη δύναμη του λόγου. Όταν, επιλέγει να δηλώσει κάτι τέτοιο, το κάνει συνειδητά. Ίσως για να ικανοποιήσει το πιο συντηρητικό κομμάτι της βάσης της Νέας Δημοκρατίας. Η μεταστροφή του, είναι χαρακτηριστική της πολιτικής ευκολίας με την οποία ορισμένοι αλλάζουν αφήγημα, ανάλογα με το ποιο ακροατήριο θέλουν να χαϊδέψουν κάθε φορά.