Αποκάλυψη: Οι σχέσεις στοργής Σάλλα, Πανταλάκη, Προβόπουλου.

Τε­ρά­στιο πο­λι­τι­κό-οι­κο­νο­μι­κό σκάν­δα­λο εκ­ποίη­σης δη­μό­σιας πε­ριου­σίας.
Οι χει­ρό­τε­ροι φό­βοι ε­πα­λη­θεύ­τη­καν. Αυ­τό, που φά­ντα­ζε για το δη­μό­σιο συμ­φέ­ρον α­σύμ­φο­ρο με οι­κο­νο­μι­κούς και ε­γκλη­μα­τι­κό με πο­λι­τι­κούς ό­ρους, έ­γι­νε. Ανα­κοι­νώ­θη­κε α­πό την Τρά­πε­ζα της Ελλά­δος ό­τι «με γνώ­μο­να τη δια­σφά­λι­ση των κα­τα­θέ­σεων και της εν γέ­νει χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής στα­θε­ρό­τη­τας, προ­χώ­ρη­σε στη με­τα­βί­βα­ση του υ­γιούς τμή­μα­τος της Αγρο­τι­κής Τρά­πε­ζας στην Τρά­πε­ζα Πει­ραιώς κα­τό­πιν σχε­τι­κής πρό­τα­σης της τε­λευ­ταίας, που έ­χει ε­γκρι­θεί α­πό το Τα­μείο Χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής Στα­θε­ρό­τη­τας», ε­νώ σύμ­φω­να με το ΤΧΣ «η λύ­ση που προ­κρί­θη­κε ε­νι­σχύει το τρα­πε­ζι­κό σύ­στη­μα, εί­ναι σύμ­φω­νη με την ευ­ρω­παϊκή πρα­κτι­κή ε­ξυ­γίαν­σης τρα­πε­ζών και υ­λο­ποιή­θη­κε σύμ­φω­να με τα ι­σχύο­ντα στην ε­θνι­κή νο­μο­θε­σία». Η κυ­βέρ­νη­ση α­πό­φυ­γε να κά­νει δη­λώ­σεις, λες και το θέ­μα δεν την α­φο­ρά.
Το υ­γιές και το αν­θυ­γιει­νό
Κα­μιά ε­ξή­γη­ση δεν δί­νε­ται α­πό τις συ­νο­πτι­κές α­να­κοι­νώ­σεις τους για τα κρι­τή­ρια και τις δια­δι­κα­σίες που έ­γι­νε ο δια­χω­ρι­σμός σε «υ­γιές« και «μη-υ­γιές« κομ­μά­τι της Α­ΤΕ και α­κό­μα χει­ρό­τε­ρα οι σχε­τι­κές α­να­κοι­νώ­σεις δεν λέ­νε α­πο­λύ­τως τί­πο­τα για το πώς και με ποιες δια­δι­κα­σίες έ­γι­νε η ε­πι­λο­γή της Τρά­πε­ζας Πει­ραιώς ού­τε α­πό ποιους και με ποια κρι­τή­ρια έ­γι­νε η ε­πι­λο­γή. Ακό­μα, οι σχε­τι­κές α­να­κοι­νώ­σεις δεν α­να­φέ­ρουν ού­τε λέ­ξη για το πώς θα γί­νει η με­τα­βί­βα­ση, αν υ­πάρ­χει ε­ξα­γο­ρά και ποιο εί­ναι το τί­μη­μα ή αν υ­πάρ­χει α­νταλ­λα­γή με­το­χώ­ν και σε ποια βά­ση!
Τα κα­θε­στω­τι­κά ΜΜΕ με πρω­το­φα­νή ο­μοιο­μορ­φία εκ­θεία­σαν το γε­γο­νός, ε­νώ έ­φθα­σαν να λο­γο­κρί­νουν και α­να­κοι­νώ­σεις πο­λι­τι­κών κομ­μά­των για το γε­γο­νός, π.χ. του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ.
Πρό­κει­ται για σκάν­δα­λο κα­λά με­λε­τη­μέ­νο και ορ­γα­νω­μέ­νο, που ε­κτε­λέ­στη­κε με α­πό­λυ­τη μυ­στι­κό­τη­τα και ε­ξαι­ρε­τι­κή ορ­γά­νω­ση. Μέ­χρι και το τη­λε­φω­νι­κό κέ­ντρο της νέ­ας τρά­πε­ζας εί­χαν προ­ε­τοι­μά­σει. Όλα έ­χουν σχε­δια­στεί στη λε­πτο­μέ­ρειά τους σε συ­νερ­γα­σία με τον διοι­κη­τή της Α­ΤΕ κ. Πα­ντα­λά­κη (που μό­λις προχ­θές δή­λω­νε ά­γνοια στους ερ­γα­ζό­με­νους της τρά­πε­ζας) και με πλή­ρη ε­νη­μέ­ρω­ση και συμ­φω­νία της κυ­βέρ­νη­σης «συ­νευ­θύ­νης» (ΝΔ, ΠΑ­ΣΟ­Κ, ΔΗ­ΜΑΡ) που έ­κα­νε ό,τι μπο­ρού­σε για να α­πο­φύ­γει δη­μό­σια συ­ζή­τη­ση για το θέ­μα. Έφτα­σαν να μα­ταιώ­σουν ε­πί­και­ρη ε­ρώ­τη­ση του ΚΚΕ για το θέ­μα αυ­τό προ­φα­σι­ζό­με­νοι φόρ­το ερ­γα­σίας του υ­πουρ­γού Οι­κο­νο­μι­κών…
Η λη­στεία στη­ρίχ­θη­κε στις δια­δι­κα­σίες του ν. 4021/2011 για την ε­ξυ­γίαν­ση τρα­πε­ζών, που ψη­φί­στη­κε α­πό τη κυ­βέρ­νη­ση Πα­πα­δή­μου και εί­ναι ό, τι πιο ε­πι­κίν­δυ­νο και κα­τα­χρη­στι­κό για το τρα­πε­ζι­κό σύ­στη­μα.
Το πλιά­τσι­κο και οι συ­νέ­πειές του
Οι κα­τα­θέ­σεις (17,5 δισ. ευ­ρώ), τα δά­νεια (τα κα­λύ­τε­ρα του τρα­πε­ζι­κού συ­στή­μα­τος σύμ­φω­να με την έκ­θε­ση της Black Rock), το δί­κτυο των κα­τα­στη­μά­των (το με­γα­λύ­τε­ρο -500 πε­ρί­που- με­τά την Εθνι­κή), η τε­ρά­στια α­κί­νη­τη πε­ριου­σία που ξε­περ­νά­ει κα­τά πο­λύ το πι­θα­νο­λο­γού­με­νο τί­μη­μα, το 40% του εγ­γείου κε­φα­λαίου της χώ­ρας (το ο­ποίο εί­ναι υ­πο­θη­κευ­μέ­νο σε αυ­τήν) πα­ρα­δί­δο­νται στη Πει­ραιώς, την τρά­πε­ζα με τα με­γα­λύ­τε­ρα οι­κο­νο­μι­κά προ­βλή­μα­τα σε τί­μη­μα που εί­ναι ά­γνω­στο(!) και θα κα­τα­βλη­θεί α­πό το ί­διο το δη­μό­σιο(!) μέ­σω του ΤΧΣ.
Θριαμ­βο­λο­γούν τα πα­πα­γα­λά­κια α­να­πα­ρά­γο­ντας τις α­πό­ψεις της Πει­ραιώς ό­τι σώ­ζε­ται η Αγρο­τι­κή. Η α­λή­θεια εί­ναι ό­τι η τρά­πε­ζα που σώ­ζε­ται εί­ναι η πα­ρα­παίου­σα Πει­ραιώς για την η­γε­σία της ο­ποίας έ­χουν δει τη δη­μο­σιό­τη­τα σο­βα­ρές κα­ταγ­γε­λίες, ό­πως π.χ. στο άρ­θρο του Γ. Βα­ρου­φά­κη «Το πέ­πλο της σιω­πής», που α­να­φέ­ρε­ται στο τη­λε­γρά­φη­μα του Ρόι­τερ για έκ­δη­λα πα­ρά­νο­μες συν­διαλ­λα­γές με off shore.
Εί­ναι βέ­βαιο ό­τι μό­λις κα­τα­λα­γιά­σει ο κουρ­νια­χτός, η Πει­ραιώς θα κλεί­σει πε­ρί­που 150 κα­τα­στή­μα­τα σε α­πο­μα­κρυ­σμέ­να ση­μεία της χώ­ρας. Άλλω­στε ο κ. Πα­ντα­λά­κης αυ­τό πα­ρου­σία­ζε ως υ­πο­χρέω­ση της τρά­πε­ζας στα πλαί­σια του προ­γράμ­μα­τος ε­ξυ­γίαν­σής της και έ­χει ή­δη κλεί­σει άλ­λα 15 κα­τα­στή­μα­τα ξε­ση­κώ­νο­ντας τις το­πι­κές κοι­νω­νίες. Αυ­τό θα έ­χει τρα­γι­κές συ­νέ­πειες για τη ρη­μαγ­μέ­νη οι­κο­νο­μι­κά ύ­παι­θρο, ό­που η Α­ΤΕ α­πο­τε­λεί το μό­νο οι­κο­νο­μι­κό στή­ριγ­μα. Ακό­μη, πα­ρά τις δια­βε­βαιώ­σεις που τώ­ρα μοι­ρά­ζο­νται α­φει­δώς για να κα­τα­λα­γιά­σουν την α­γα­νά­κτη­ση και να χρυ­σώ­σουν το χά­πι στους ερ­γα­ζό­με­νους, θα σπρω­χτούν στην έ­ξο­δο χι­λιά­δες.
Η Α­ΤΕ εί­ναι ο με­γα­λύ­τε­ρος χρη­μα­το­δό­της του α­γρο­τι­κού το­μέα, α­φού κα­λύ­πτει πά­νω α­πό 70% των συ­νο­λι­κών χο­ρη­γή­σεων στον α­γρο­τι­κό το­μέα. Το κρά­τος, με τη διά­λυ­ση της Α­ΤΕ, θα α­πο­λέ­σει έ­να χρή­σι­μο ερ­γα­λείο για α­να­πτυ­ξια­κή πο­λι­τι­κή και ε­φαρ­μο­γή ε­πεν­δυ­τι­κών προ­γραμ­μά­των. Η διά­λυ­ση της Αγρο­τι­κής Τρά­πε­ζας θα ε­πη­ρεά­σει αρ­νη­τι­κά την τύ­χη ο­λό­κλη­ρου του ελ­λη­νι­κού λα­ού, α­φού ε­λέγ­χει το σύ­νο­λο σχε­δόν της γεωρ­γι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας στη χώ­ρα. Αυ­τός ο ο­ποίος ε­λέγ­χει την Αγρο­τι­κή Τρά­πε­ζα, στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα ε­λέγ­χει ως ι­διο­κτή­της το 40% του εγ­γείου κε­φα­λαίου της χώ­ρας, το ο­ποίο εί­ναι υ­πο­θη­κευ­μέ­νο σ‘ αυ­τήν και μπο­ρεί να α­πει­λεί τους α­γρό­τες με κα­τα­σχέ­σεις, να τους εκ­βιά­ζει προ­κει­μέ­νου να τους «κα­τευ­θύ­νει« σε μορ­φές πα­ρα­γω­γής, οι ο­ποίες μπο­ρεί να μην συμ­φέ­ρουν τον ελ­λη­νι­κό λαό, αλ­λά στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα συμ­φέ­ρουν τους «ε­πεν­δυ­τές« της τρά­πε­ζας. Εί­ναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κές οι κα­ταγ­γε­λίες του Γ. Δε­λα­στίκ σε κρα­τι­κό κα­νά­λι που πνί­γη­καν κυ­ριο­λε­κτι­κά.
Προ­βό­που­λος, Πα­ντα­λά­κης
Σάλ­λας: Σχέ­σεις στορ­γής
Ση­μα­ντι­κά ε­ρω­τή­μα­τα α­να­κύ­πτουν για δυο πρό­σω­πα που δια­δρα­μά­τι­σαν κα­θο­ρι­στι­κό ρό­λο στη λη­στεία του αιώ­να, τον κ. Προ­βό­που­λο, διοι­κη­τή της Τρά­πε­ζας Ελλά­δος, και τον κ. Πα­ντα­λά­κη διοι­κη­τή της Α­ΤΕ. Ο κ. Προ­βό­που­λος υ­πη­ρέ­τη­σε σε ε­πι­τε­λι­κές θέ­σεις της Πει­ραιώς πριν το­πο­θε­τη­θεί στη ΤτΕ, ε­νώ ο κ. Πα­ντα­λά­κης υ­πήρ­ξε το Νο2 της Πει­ραιώς πριν το ΠΑ­ΣΟΚ τον το­πο­θε­τή­σει διοι­κη­τή στην Α­ΤΕ. Αμφό­τε­ροι, σύμ­φω­να με δη­μο­σιεύ­μα­τα, εί­ναι κά­το­χοι ση­μα­ντι­κού α­ριθ­μού με­το­χών της Πει­ραιώς.
Ο κ. Προ­βό­που­λος κά­νο­ντας χρή­ση του ν.4021/2011 έ­χει λει­τουρ­γή­σει με α­πό­λυ­τη μυ­στι­κό­τη­τα και α­δια­φά­νεια και κα­τά τη γνώ­μη μας «έσ­πρω­ξε» κυ­ριο­λε­κτι­κά την Α­ΤΕ στον φί­λο και πρώην ερ­γο­δό­τη Σάλ­λα.
Ο κ. Πα­ντα­λά­κης λει­τούρ­γη­σε ως δού­ρειος ίπ­πος, ό­πως τον χα­ρα­κτή­ρι­σε συν­δι­κα­λι­στι­κή πα­ρά­τα­ξη της Α­ΤΕ πριν α­πό δύο χρό­νια. Απα­ξιώ­νο­ντας την Α­ΤΕ και πα­ρέ­χο­ντας ε­σω­τε­ρι­κή πλη­ρο­φό­ρη­ση στον Σάλ­λα προ­ε­τοί­μα­σε το έ­δα­φος για να πά­ει η Α­ΤΕ στην α­γκα­λιά της Πει­ραιώς. Εί­ναι πρω­το­φα­νές να κλεί­νε­ται μια συμ­φω­νία τό­σο ση­μα­ντι­κή, χω­ρίς να ε­λέγ­χο­νται τα βι­βλία της ε­ται­ρίας που α­γο­ρά­ζε­ται. Αυ­τό γί­νε­ται για­τί ο κ. Πα­ντα­λά­κης πα­ρεί­χε πλή­ρη ε­νη­μέ­ρω­ση στον Σάλ­λα για την ει­κό­να της Α­ΤΕ. Δεν θα ε­ξε­τα­στούν, ά­ρα­γε, αυ­τές οι πτυ­χές της υ­πό­θε­σης;
Σα­μα­ράς, Βε­νι­ζέ­λος, Κου­βέ­λης: Ψεύ­τες μέ­χρι τέ­λους
Από το προ­ε­κλο­γι­κό μπαλ­κό­νι της Αλε­ξαν­δρού­πο­λης ο Σα­μα­ράς, α­πό το προ­ε­κλο­γι­κό βή­μα των συ­νε­ται­ρι­σμών της Βέ­ροιας ο Βε­νι­ζέ­λος και με μα­κρο­σκε­λείς (προ­ε­κλο­γι­κές και αυ­τός) το­πο­θε­τή­σεις, που εί­ναι α­κό­μη α­ναρ­τη­μέ­νες στην ι­στο­σε­λί­δα του κόμ­μα­τός του, ο Κου­βέ­λης ορ­κι­ζό­ντου­σαν και οι τρεις στη συ­νέ­χι­ση και ε­νί­σχυ­ση της λει­τουρ­γίας της Α­ΤΕ, που ά­δι­κα βρέ­θη­κε στη δί­νη της αμ­φι­σβή­τη­σης λό­γω συμ­με­το­χής στο κού­ρε­μα των ο­μο­λό­γων ό­που την ε­νέ­τα­ξε βίαια το ΠΑ­ΣΟΚ.
Σή­με­ρα οι τρεις πιο πά­νω σω­τή­ρες προ­ε­κλο­γι­κά της Α­ΤΕ, κρύ­βο­νται πί­σω α­πό γρα­φειο­κρα­τι­κούς μη­χα­νι­σμούς που έ­φτια­ξαν οι δύο α­πό αυ­τούς (ΝΔ-ΠΑ­ΣΟΚ) πριν λί­γους μή­νες με τη κυ­βέρ­νη­ση Πα­πα­δή­μου και σιω­πούν έ­νο­χα. Για μας εί­ναι α­πλά ψεύ­τες, που ξε­που­λούν τη δη­μό­σια πε­ριου­σία, υ­πο­θη­κεύουν το μέλ­λον της χώ­ρας, δια­λύουν την ύ­παι­θρο, δί­νουν τη χα­ρι­στι­κή βο­λή στο πρω­το­γε­νή το­μέα. Η τι­μω­ρία εί­ναι κο­ντά και θα εί­ναι σκλη­ρή.
Ο Αγρο­τι­κός
ΣΥΡΙΖΑ
Μείζον έγκλημα, θα ζητηθούν οι ευθύνες
Καταγγέλλουμε το μείζον έγκλημα που επιχειρείται σε βάρος της Αγροτικής Τράπεζας, που, εκτός από περιουσία του ελληνικού λαού (97% ανήκει στο ελληνικό δημόσιο), αποτελεί εργαλείο ανάπτυξης της αγροτικής οικονομίας και παράγοντας διαφύλαξης των διατροφικών αναγκών του ελληνικού λαού.
Η Αγροτική πρέπει να παραμείνει υπό τον έλεγχο του κράτους γιατί είναι ο μεγαλύτερος χρηματοδότης του αγροτικού τομέα, αφού έχει πάνω από 70% των συνολικών χορηγήσεων στον αγροτικό τομέα, αποτελεί εργαλείο για αναπτυξιακή πολιτική και εφαρμογή επενδυτικών προγραμμάτων και, το σημαντικότερο, ελέγχει το 40% του εγγείου αγροτικού κεφαλαίου.
Ο ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ δηλώνει ότι θα επιδιώξει να διερευνηθεί η ύπαρξη σοβαρών ευθυνών από την Κυβέρνηση, επειδή δεν διαφυλάχθηκε σημαντικής αξίας δημόσια περιουσία και οδηγήθηκε με συνοπτικές διαδικασίες σε εκκαθάριση.
Η Αγροτική Τράπεζα, η μόνη αμιγώς κρατική τράπεζα της χώρας, είναι η μόνη που πορεύεται αυτή τη στιγμή χωρίς κρατική ενίσχυση μέσω προνομιούχων μετοχών. Τα κεφάλαια που χρειάζεται η Αγροτική Τράπεζα αφορούν αποκλειστικά απώλειες από το κούρεμα των κρατικών ομολόγων, σε αντίθεση με τις τέσσερις μεγάλες ιδιωτικές τράπεζες, που για να επιβιώσουν απαιτείται κάλυψη και των τεράστιων λειτουργικών ζημιών τους.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ δεν θα επιτρέψει την άνευ όρων παράδοση της περιουσίας του ελληνικού λαού και καλεί την κυβέρνηση και την Τράπεζα της Ελλάδος:
1. Να απαντήσει πώς γίνεται αποδεκτή η προσφορά μιας ιδιωτικής τράπεζας, που διαθέτει κεφαλαιακή επάρκεια με ενίσχυση από το ΤΧΣ, για την απορρόφηση μιας κρατικής τράπεζας.
2. κοινοποιήσει τα κριτήρια με βάση τα οποία κρίθηκαν βιώσιμες οι τέσσερις τράπεζες και μη βιώσιμη η Αγροτική, τις εκθέσεις των συμβούλων για το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, τα business plans και τα capital plans, όπως επιβάλλουν και οι διεθνείς κανόνες για τη διαφάνεια, η περίφημη Βασιλεία ΙΙ.
3. δημοσιοποιήσει τα στοιχεία όλων των βιώσιμων τραπεζών, ειδικά όταν παρατηρούνται φαινόμενα καταχώρισης έκτακτων προβλέψεων και να καταγραφούν αναλυτικά οι επισφάλειες που έχουν καταγράψει οι τέσσερις τράπεζες.
Άλλα έ­λε­γαν πριν αλ­λά και με­τά τις ε­κλο­γές