Ο Ν. Χριστοδουλίδης προκαλείται: ΓΙΑΤΙ θα συζητήσει, στο πλαίσιο της κεκοιμημένης τουρκοδιζωνικής, αποστρατιωτικοποίηση της Κυπριακής Δημοκρατίας;
Πώς συμβιβάζεται η αμυντική μας θωράκιση με την παράδοση της Κύπρου στον Αττίλα; ΓΙΑΤΙ δεν ξεκαθαρίζει οριστικά και αμετάκλητα ότι, ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ να συζητήσει ΠΟΤΕ αποστρατιωτικοποίηση της Κύπρου, επειδή αυτό θα σημαίνει κρατική, πολιτειακή, εθνική και βιολογική αυτοκτονία;
Σάββας Ιακωβιδης από το simerini.sigmalive.com
Πρόεδροι και πολιτικοί της Κύπρου δεν είναι σχεδόν ποτέ ειλικρινείς προς τους πολίτες. Άλλοτε τους εμπαίζουν χοντρά
Συχνά τους εξαπατούν ενσυνείδητα. Χειρότερα: Τους διαβουκολούν αδίστακτα. Ιδού, πρόσφατο παράδειγμα: Στις 18/2/2026, το Υπουργικό Συμβούλιο της Κύπρου συνήλθε υπό τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη και πήρε σημαντικές αποφάσεις για τους ΣΥΟΠ (Συμβασιούχους Οπλίτες), που υπηρετούν στην Εθνική Φρουρά.
Σε εναρκτήρια τοποθέτησή του, ο Ν. Χριστοδουλίδης είπε: «Η ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος μας, όπως αποδείξαμε στην πράξη από την πρώτη στιγμή, αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα». Στη συνέχεια εξήγγειλε αυξήσεις σε επιδόματα και αύξηση του χρόνου υπηρεσίας τους με προοπτική περαιτέρω ανέλιξης στο στράτευμα.
Εμείς θυμόμαστε: Ο προκάτοχος του Χριστοδουλίδη και μέντοράς του, Ν. Αναστασιάδης, δεσμεύτηκε να διαθέτει το 2% του ΑΕΠ για την άμυνα. Δεν διέθεσε ούτε καν 0,5%. Ο νυν Πρόεδρος επίσης δεσμεύτηκε, προεκλογικά, να δαπανήσει το 2% του ΑΕΠ για την αμυντική θωράκιση της Κυπριακής Δημοκρατίας, επειδή, έλεγε (10/7/2020), ως Υπουργός Εξωτερικών:
«Η διπλωματία των κανονιοφόρων δεν μπορεί να λύσει τις οποιεσδήποτε προσεγγίσεις». Αναφερόμενος στην πολιτική του κατευνασμού, είπε πως «όλες οι συνταγές που δοκιμάστηκαν στο παρελθόν είναι γνωστό πού έχουν οδηγήσει την ανθρωπότητα και την Ευρώπη. Το μόνο που έχουν ως αποτέλεσμα αυτές οι πολιτικές είναι περαιτέρω αποσταθεροποίηση». Και εννοούσε, φυσικά, και την κατοχική της Κύπρου, Τουρκία.
Πριν από την προεδρική εκλογή του 2023, το επιτελείο του Ν. Χριστοδουλίδη έδωσε στη δημοσιότητα 26 προτάσεις «για την ουσιαστική ενίσχυση της αποτρεπτικής ικανότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας», επειδή, εκτός των άλλων:
«Η συνεχιζόμενη τουρκική κατοχή, η αμφισβήτηση της κυριαρχίας και εδαφικής ακεραιότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία, οι σημερινές προκλήσεις και οι υβριδικές απειλές, καθιστούν την ενίσχυση της αμυντικής θωράκισης και γενικότερα της αποτρεπτικής ισχύoς της πατρίδας μας ως ύψιστη προτεραιότητα». Και η συμμετοχή της Κύπρου στην ΕΕ «ενισχύει ακόμη περισσότερο την προαναφερθείσα ανάγκη». Ποιο είναι το ποσοστό επί του ΑΕΠ που η Κυβέρνηση Χριστοδουλίδη δαπανά για την άμυνα; Περίπου 0,56%!!
Ο Κύπριος Πρόεδρος στηρίζει την αμυντική θωράκιση ως μέτρο αποτροπής εναντίον πιθανής, νέας τουρκικής επιδρομής και στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών υποχρεώσεων και συνεργειών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Έτσι, αγοράζονται νέα οπλικά συστήματα, ήρθη το αμερικανικό εμπάργκο, η Εθνική Φρουρά ενισχύεται και με συνεργασίες με φίλες και γειτονικές χώρες.
Όμως το γνωστό, πάλαι ποτέ, Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα Ελλάδος-Κύπρου, που έπρεπε να λειτουργεί αδιάσπαστα, ακόμα… κείται μακράν! Κανένα σοβαρό κράτος στον κόσμο δεν αφήνει την ασφάλειά του σε ξένους ή διανοείται ότι δεν θα διαθέτει στοιχειώδεις στρατιωτικές δυνάμεις για αντιμετώπιση εσωτερικών κινδύνων και ειδικά εξωτερικών απειλών. Προπάντων, κανένα σοβαρό κράτος δεν αποστρατιωτικοποιείται και αφήνεται στην… καλή πρόθεση επίβουλων γειτόνων.
Σήμερα, με τις καταιγιστικές και δραματικές γεωπολιτικές ανακατατάξεις και έναντι της ασίγαστης τουρκικής επιθετικότητας, η ενίσχυση της άμυνας της Κύπρου είναι όντως ύψιστη προτεραιότητα και ορθά η κυπριακή Κυβέρνηση εμμένει στην αμυντική θωράκιση. Ιδού, όμως, το εξωφρενικό και εξοργιστικά οξύμωρο με την πολιτική και αυτού του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Ο Ν. Χριστοδουλίδης καθημερινά διαβεβαιώνει ότι επιδιώκει λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, βασισμένης στα ψηφίσματα του ΟΗΕ, στο λεγόμενο «διαπραγματευτικό κεκτημένο» (που δεν εξηγεί), στο Κοινοτικό Κεκτημένο και στο Διεθνές Δίκαιο. Επιμένει ότι πιθανές συνομιλίες πρέπει να ξεκινήσουν «από εκεί που μείναμε στο Crans Montana» (2017), ενώ οι Τούρκοι εμμένουν αδιατάρακτα σε λύση δύο κρατών και ήδη από ετών έχουν απορρίψει τη διζωνική.
Στις 29/1/2010 (επί διακυβέρνησης ΑΚΕΛ-Δ. Χριστόφια), η ελληνική πλευρά κατέθεσε «Έγγραφο συγκλίσεων» και ευθύς συμφωνούσε «κατ’ αρχήν για την απόλαυση των τεσσάρων ελευθεριών από Τούρκους υπηκόους», αλλά ήθελε προηγουμένως να διαβουλευθεί με την Ελλάδα. Στο θέμα της άμυνας και των εγγυήσεων το έγγραφο, αφού επισήμανε πως τα θέματα που σχετίζονται με τις διεθνείς πτυχές της Ασφάλειας «θα οριστικοποιηθούν στο πλαίσιο μιας Διεθνούς Διάσκεψης αφού συμφωνηθούν οι εσωτερικές πτυχές του Κυπριακού», αναφέρονταν και τα εξής:
«Η ασφάλεια της Ενωμένης Ομοσπονδιακής Κυπριακής Δημοκρατίας και των Ομόσπονδων Μονάδων θα κατοχυρώνεται κάτω από την ομπρέλα της ΕΕ
Η Ενωμένη Ομοσπονδιακή Κυπριακή Δημοκρατία θα είναι ένα αποστρατιωτικοποιημένο κράτος. Εγγυήσεις και επεμβατικά δικαιώματα δεν συνάδουν με το καθεστώς κράτους-μέλους της ΕΕ. Θα πρέπει να υπάρξει ταχεία και πλήρης αποστρατιωτικοποίηση του νησιού, απόσυρση όλων των ξένων στρατευμάτων και διάλυση όλων των κυπριακών δυνάμεων.
»Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να καθοριστεί ο ρόλος της νέας Ειρηνευτικής Δύναμης, α) στη διάλυση των Κυπριακών Στρατιωτικών Δυνάμεων (Ε.Φ. και Τ/κ Δυνάμεων Ασφαλείας) και στην απόσυρση των Ελληνικών και Τουρκικών Δυνάμεων και, β) για την ασφάλεια των περιοχών υπό επιστροφή». Καμία απολύτως αναφορά για απόσυρση ΚΑΙ των βρετανικών δυνάμεων και κλείσιμο των Βάσεων.
Πριν από το Έγγραφο Συγκλίσεων του Ιανουαρίου 2010 είχε προηγηθεί η κατάθεση δύο εγγράφων για την ασφάλεια, πάλι από την Κυβέρνηση Χριστόφια (9 και 17/7/2009). Σε αυτά, αφού έκδηλα υποβαθμιζόταν ο ρόλος της ΕΕ στην επιδιωκόμενη λύση, επαναλαμβανόταν:
«Στόχος είναι η πλήρης αποστρατιωτικοποίηση της ‘‘Ενωμένης Ομόσπονδης Κυπριακής Δημοκρατίας’’, όπως ορίζεται σε διάφορα Ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας. Μια αποστρατιωτικοποιημένη ‘‘Ενωμένη Ομόσπονδη Κυπριακή Δημοκρατία’’, με μια Δύναμη των ΗΕ υπεύθυνη για την εφαρμογή της διευθέτησης, είναι ο πιο αποτελεσματικός, λογικός και νόμιμος τρόπος για τη διασφάλιση της ειρήνης». [Τα έγγραφα δημοσιεύονται στο βιβλίο του Καθηγητή Διεθνούς Πολιτικής και Διακυβέρνησης, Γιώργου Κέντα: «Η Ασφάλεια στο Πλαίσιο Λύσης του Κυπριακού» (Εκδόσεις Λιβάνης, 2013)].
Ορθά, έστω και τώρα, η Κυβέρνηση Χριστοδουλίδη ενισχύει την άμυνα της ευρωπαϊκής Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο Πρόεδρος σωστά εξοπλίζει και αναβαθμίζει τη μαχητική και οπλική ικανότητα της Εθνικής Φρουράς. Ενισχύει την εγχώρια αμυντική βιομηχανία. Συνάπτει επωφελείς συνεργασίες και συμμαχίες με γειτονικά και φιλικά κράτη. Προσέδεσε την Κύπρο στο αμερικανικό άρμα. Διακηρύσσει ότι ύψιστη προτεραιότητά του είναι η ενίσχυση της αποτροπής της Ε.Φ.
Ο Ν. Χριστοδουλίδης προκαλείται: ΓΙΑΤΙ θα συζητήσει, στο πλαίσιο της κεκοιμημένης τουρκοδιζωνικής, αποστρατιωτικοποίηση της Κυπριακής Δημοκρατίας; Πώς συμβιβάζεται η αμυντική μας θωράκιση με την παράδοση της Κύπρου στον Αττίλα; ΓΙΑΤΙ δεν ξεκαθαρίζει οριστικά και αμετάκλητα ότι, ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ να συζητήσει ΠΟΤΕ αποστρατιωτικοποίηση της Κύπρου, επειδή αυτό θα σημαίνει κρατική, πολιτειακή, εθνική και βιολογική αυτοκτονία; Τέρμα οι θολούρες, οι αμφισημίες και το περιπαίξιμο του κυπριακού Ελληνισμού.
AΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΟΥ ΜΕ ΤΙΤΛΟ «ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΖΗΤΗΜΑ» :
Ο ιερέας των φυλακών «Πάπα – Αντώνιος Ερωτοκρίτου» περιγράφει ως εξής τις τελευταίες στιγμές της ζωής των θανατοποινιτών {Μιχαήλ Κουτσόφτα , Στέλλιου Μαυρομάτη και Ανδρέα Παναγίδη} :
«Μετέβην εις το δωμάτιον που διανυκτέρευα , αλλά δεν κατεκλίθην. Ηκουα τους τρείς μελλοθανάτους ψάλλοντας συνεχώς εθνικά και θρησκευτικά άσματα. Το μεσονύκτιον έψαλαν το τροπάριον : «Τη υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια … Τη «{12:54} ακριβώς ήκουσα τον Ανδρέα Παναγίδη να φωνάζει δυνατά : Ηρθαν παιδιά, {ηννόει τους δημίους} και τότε ήρχισαν να ψάλλουν τον Εθνικόν Υμνον».
Ετσι όπως ταιριάζει στα παλικάρια και ψάλλοντας τον Εθνικόν μας Υμνον , έκλεισαν την επίγειον ζωήν τους και μετεπήδησαν στην αιωνιότητα φωτίζοντάς μας με την ηρωική στάση τους , η οποία μας φέρνει στο νού τα αθάνατα λόγια του Μιστράλ :
«Αν είναι να πεθάνεις γιά την Ελλάδα άγια είναι η δάφνη . Μιά φορά καθείς πεθαίνει».
Κατόπιν αυτών ολόκληρη η Κύπρος είχε μεταβληθεί σε κοχλάζον ηφαίστειον. Η ΣημαΙα του αγώνος κυμάτιζεν υπερήφανα σε όλο το νησί. Χαρακτηριστική επ’ αυτού ειναι η δήλωση του Μητροπολίτου Κυρηνείας «Ανθίμου την 24ην Νοεμβρίου 1957 :
«Ο Κυπριακός λαός εμμένει απτόητος εις το αίτημα της αυτοδιαθέσεως».
Δεν κατόρθωσεν όπως ηλπιζεν η κυρίαρχη δύναμη να σβύσει τη φωτιά του αγώνος και να ανακόψει τη θυελλώδη ορμή του, παρ’ όλες τις εκτελέσεις και τους βασανισμούς των αγωνιστών της ΕΟΚΑ. Τι άλλο να πούμε γι’ αυτούς τους ήρωες ; Ο «Ανδρέας Κάλβος» έχει εκφρασθεί ακριβώς επ’ αυτού ως εξής :
«Οσοι το χάλκεον χέρι βαρύ / του φόβου αισθάνονται / ζυγόν δουλείας ας έχουσι . / Θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία».
Ο Γρηγόρης Αυξεντίου {Σταυραετός} στον «Μαχαιρά’, Ο Κυριάκος Μάτσης στο «Δίκωμο» , οι «Ξάνθος Σαμαράς , Φώτης Πήττας , Ανδρέας Κάρυος και Ηλίας Παπακυριακού στον αχυρώνα του «Λιοπετρίου», και τόσοι άλλοι , ήσαν τα ιερά σφάγια , που ανήλθαν τις κλίμακες των Ιερών Θυσιαστηρίων και ολοκαυτώθησαν καταγράψαντες σελίδες ηρωισμού και δόξας , καταστήσαντες τους χώρους της θυσίας τους ιερά προσκυνήματα και μνημεία της ελευθερίας πέρα από τον ελληνικό χώρο. Αιώνια θα είναι η μνήμη τους .
4-3-2019 Φ.Π. {Ανδρέας Γούλας} Συγγραφέας Ιστορικός .