Σε μια απροκάλυπτη επίδειξη ισχύος και επιχειρησιακής ετοιμότητας, η ψευδομουφτεία Ξάνθης, υπό την καθοδήγηση του Μουσταφά Τράμπα και με την πλήρη κάλυψη των φιλοπροξενικών μηχανισμών, ολοκλήρωσε έναν κύκλο 40 και πλέον «δράσεων» κατά τη διάρκεια του φετινού Ραμαζανιού.
Με πρόσχημα τη θρησκευτική κατάνυξη, ο παραθρησκευτικός μηχανισμός στόχευσε ευθέως στη νέα γενιά της μειονότητας, οργανώνοντας «παιδικά ιφτάρ» σε δεκάδες οικισμούς του νομού, από την πόλη της Ξάνθης έως τα πιο απομακρυσμένα χωριά των Πομάκων.

Η εργαλειοποίηση της παιδικής αθωότητας
Το RodopiPress προχώρησε σε ενδελεχή ανάλυση του φωτογραφικού υλικού που διακίνησε η ψευδομουφτεία, αποκαλύπτοντας ένα καλοστημένο επικοινωνιακό παιχνίδι. Σε όλες σχεδόν τις λήψεις, το επίκεντρο είναι τα παιδιά.
Η ψευδομουφτεία χρησιμοποιεί τους ανηλίκους ως «ανθρώπινη ασπίδα»και ελκυστικό περιτύλιγμα για να νομιμοποιήσει τις παράνομες δομές των «Κορανικών Σχολείων». Η θρησκεία μετατρέπεται σε όχημα για εμπέδωση ιδεολογικών κατευθύνσεων σε ηλικίες που στερούνται κριτικής ικανότητας.

Στημένα πλάνα, επανάληψη προσώπων και περιορισμένη απήχηση
Παρά τις διθυραμβικές ανακοινώσεις για «εκατοντάδες συμμετέχοντες», ο φακός προδίδει την αλήθεια. Οι φωτογραφίες αποκαλύπτουν στημένα πλάνα με χρήση κοντινών λήψεων για να κρυφτούν τα άδεια τραπέζια και οι περιορισμένοι χώροι. Συγκεκριμένες ομάδες ατόμων και παιδιών εμφανίζονται να μετακινούνται από οικισμό σε οικισμό, δημιουργώντας ψευδαίσθηση γενικευμένης κινητοποίησης. Η συμμετοχή της ευρύτερης τοπικής κοινωνίας φαίνεται ισχνή, με τις εκδηλώσεις να θυμίζουν «κλειστές» συγκεντρώσεις του μηχανισμού.

Ο ρόλος των «γκρίζων» μηχανισμών
Οι εικόνες βρίθουν από πανό και σημαίες μη αναγνωρισμένων σωματείων. Δεν πρόκειται για αθώες γιορτές, αλλά για οργανωμένη προσπάθεια επιβολής παραθεσμικών συμβόλων στον δημόσιο χώρο, με στόχο τη διεθνή κατανάλωση και την προβολή μιας «παράλληλης» διοικητικής δομής.
Η κινητοποίηση συντονίστηκε από το λεγόμενο «Συμβουλευτικό Όργανο» (BTTADK), επιβεβαιώνοντας τον απόλυτο έλεγχο των φιλοπροξενικών κύκλων. Η επιμονή σε ευαίσθητους οικισμούς όπως ο Εχίνος, η Πάχνη και η Γλαύκη αποκαλύπτει την πρόθεση του μηχανισμού να ελέγξει πλήρως την κοινωνική ζωή της ορεινής περιοχής, χρησιμοποιώντας τον Μουσταφά Τράμπα ως τον απόλυτο τοποτηρητή ξένων συμφερόντων.
