Η πορεία της Κατερίνας Γώγου: Ηθοποιός, ποιήτρια και σεναριογράφος
Από το παιδί-θαύμα στη μεγάλη οθόνη
Η Κατερίνα Γώγου, γεννημένη την 1η Ιουνίου 1940 στην Αθήνα, ξεκίνησε την πορεία της στο θέατρο μόλις στα έξι της χρόνια.
Το 1952 έκανε την πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο, στην ταινία του Αλέκου Σακελλάριου
«Ο Άλλος», δίπλα στον Γιώργο Παππά.
Σπούδασε υποκριτική στη σχολή του Τάκη Μουζενίδη και χορό στη σχολή της Κούλας Πράτσικα.
Η λαμπρή δεκαετία του ’60
Τη δεκαετία του ’60 καθιερώθηκε στη Φίνος Φιλμ, παίζοντας χαρακτηριστικούς ρόλους σε
κωμωδίες. Συνήθως ήταν η «θεότρελη αδελφή» ή το «ατίθασο κορίτσι».
Μερικές από τις πιο γνωστές της ταινίες είναι: «Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο» (1959),
«Νόμος 4.000» (1962), «Δεσποινίς Διευθυντής» (1964), «Γάμος αλά ελληνικά» (1964)
και «Η γυνή να φοβήται τον άνδρα» (1965).
Η μεταπολίτευση και η στροφή στον πολιτικό κινηματογράφο
Στα χρόνια της μεταπολίτευσης εγκατέλειψε τον εμπορικό κινηματογράφο και στράφηκε σε
πιο πολιτικά φορτισμένα έργα.
Ο ρόλος της στην ταινία «Βαρύ Πεπόνι» (1977) του Παύλου Τάσιου, με τον οποίο απέκτησε μία κόρη,
τη Μυρτώ, αποτέλεσε σημείο αναφοράς.
Το 1980 συγκλόνισε με την ερμηνεία της στην «Παραγγελιά», όπου απήγγειλε δικά της ποιήματα.
Διακρίσεις και βραβεία
Η Γώγου βραβεύτηκε το 1977 με το Α’ βραβείο γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
για το «Βαρύ Πεπόνι».
Το 1984 κέρδισε το Β’ βραβείο γυναικείου ρόλου για την ταινία «Όστρια ή το τέλος του παιγνιδιού»
του Αντρέα Θωμόπουλου, στην οποία συνυπέγραψε και το σενάριο.
Η ποίηση ως φωνή της κοινωνικής ανησυχίας
Εκτός από ηθοποιός, υπήρξε και σημαντική ποιήτρια.
Η γραφή της συνδύαζε την αναρχική διάθεση, τη βαθιά πολιτική στάση και την
κοινωνική αγωνία της εποχής.
Οι ποιητικές της συλλογές ξεκίνησαν με το «Τρία κλικ αριστερά» (1978) και ολοκληρώθηκαν
με τη μεταθανάτια έκδοση του «Με λένε Οδύσσεια» (2002).
Το τραγικό τέλος
Στις 3 Οκτωβρίου 1993 έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 53 ετών, ύστερα από υπερβολική κατανάλωση
αλκοόλ, ενώ αντιμετώπιζε και προβλήματα με ναρκωτικές ουσίες.
Η αναγνώριση του σώματός της έγινε δύο ημέρες αργότερα, αφού το πρόσωπο που τη συνόδευε στο νοσοκομείο εξαφανίστηκε.
Η κληρονομιά της Κατερίνας Γώγου
Τα ποιήματά της μελοποιήθηκαν από καλλιτέχνες όπως ο Κυριάκος Σφέτσας,
ο Πάνος Κατσιμίχας, ο Κωνσταντίνος Βήτα και ο Ηλίας Λιούγκος.
Το 2013, η Σοφία Αδαμίδου παρουσίασε στο θέατρο «Τζένη Καρέζη» το έργο «Πέρασα με κόκκινο»,
εμπνευσμένο από την ποίησή της, με πρωταγωνίστρια την Τζένη Κόλλια.
Φιλμογραφία
Ο άλλος (1952)
Δράκουλας & Σία (1959)
Το ξύλο βγήκε απ’ τον Παράδεισο (1959)
Άντρας είμαι και το κέφι μου θα κάνω (1960)
Εφιάλτης (1961)
Το έξυπνο πουλί (1961)
Παιδί της πιάτσας (1961)
Νόμος 4000 (1962)
Οι γυναίκες θέλουν ξύλο (1962)
Τα κοθώνια του θρανίου (1962)
Του Κουτρούλη ο γάμος (1962)
Ανήσυχα νιάτα (1963)
Η ψεύτρα (1963)
Μεσάνυχτα στη βίλα Νέλλη (1963)
Παλληκαράκια της παντρειάς (1963)
Τα παλιόπαιδα (1963)
Άπονη ζωή (1964)
Γάμος αλά ελληνικά (1964)
Δεσποινίς διευθυντής (1964)
Μας ενώνει ο πόνος (1964)
Το κορίτσι της Κυριακής (1964)
Κάλλιο πέντε και στο χέρι (1965)
Μια τρελή τρελή οικογένεια (1965)
Φτωχολογιά (1965)
Η γυνή να φοβήται τον άνδρα (1965)
Ο τρελός τα ‘χει τετρακόσια (1968)
Η θυσία μιας γυναίκας (1969)
Η ωραία του κουρέα (1969)
Πληγωμένα νειάτα (1969)
Αγάπη για πάντα (1970)
Τρελά κορίτσια απίθανα αγόρια (1970)
Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση (1971)
Ναι μεν, αλλά (1972)
Υπέροχες νύφες κορόιδα γαμπροί (1972)
Το βαρύ πεπόνι (1977)
1922 (1978)
Παραγγελιά (1980)
Όστρια, το τέλος του παιχνιδιού (1984)
Τηλεοπτικές σειρές
Λέσχη μυστηρίου (1976, ΕΡΤ)
Δώδεκα και τέταρτο ακριβώς (1976, ΕΡΤ)
Ποίηση
Τρία κλικ αριστερά (1978)
Ιδιώνυμο (1980)
Το ξύλινο παλτό (1982)
Απόντες (1986)
Ο μήνας των παγωμένων σταφυλιών (1988)
Νόστος (1990)
Με λένε Οδύσσεια (2002)
Τώρα να δούμε εσείς τι θα κάνετε: Ποιήματα 1978-2002 (2013)