Γράφει ο Γιώργος Βενετσάνος
Χθες θέλησα να ενώσω την φωνή μου με τους γονείς που τα παιδιά τους σκοτώθηκαν στο έγκλημα των Τεμπών, αφήνοντας την τελευταία τους πνοή στα καιγόμενα βαγόνια εξαιτίας μεταφοράς λαθραίου παράνομου υλικού. Με τους γονείς που βίωσαν όχι μόνο τον πόνο της τραγικής τους απώλειας, αλλά και την ειρωνεία, το ψέμα, την κάλυψη, την απουσία της ανάληψης ευθύνης.
Προσπαθήσαμε να πάρουμε το τραμ και ήταν αδύνατο, ο ένας δίπλα στον άλλο σαν σαρδέλες τα ίδια στο μετρό, αλλά και στα λεωφορεία που οδηγούσαν στο κέντρο. Εχθές όλοι οι δρόμοι οδηγούσαν στην πλατεία Συντάγματος η οποία φάνηκε πάρα πολύ μικρή για να χωρέσει τους συγκεντρωμένους, που κατέφθαναν ομάδες, ομάδες από παντού ακόμη και με τα πόδια, από νέα Σμύρνη, Νέο Κόσμο, Αγ. Γιάννη, Μέτς, Παγκράτι, είναι μερικές από τις γειτονιές που είδα πολίτες να κατεβαίνουν.
Το ηφαίστειο της ανοχής και της υπομονής είχε εκραγεί και είχε πλημμυρίσει με ανθρώπινη λάβα τα πάντα, συναντήσαμε λοιπόν το αδιαχώρητο, αδύνατον να φτάσουμε στην πλατεία Συντάγματος, αναγκαστικά μείναμε περιμετρικά και έτσι μπορώ να περιγράψω την έκταση που έπιανε από στήλες Ολυμπίου Διός, Ξενοφώντος, Μητροπόλεως μέχρι το Μοναστηράκι, Ερμού , Καραγεώργης Σερβίας, Πατησίων μέχρι Ακαδημίας και Ομόνοια.
Ήταν μια μέρα που πρέπει να ταρακούνησε πολλούς, μια ημέρα που θα γραφτεί στην ιστορία της Αθήνας αλλά και της Ελλάδος, μιας και παρόμοιες συγκεντρώσεις έγιναν σε όλη την χώρα και όλες τους με τεράστια συμμετοχή, που συνολικά έφτανε εκατομμύρια πολιτών.
Παρόντες μικροί και μεγάλοι ειδικά η νεολαία μας έκανε εντονότατη την παρουσία της, κάτι εξαιρετικά θετικό που στους μεγαλύτερους σκορπούσε αισιοδοξία, γιατί αποδεικνύει ότι η Ελλάδα έχει μέλλον. Μπορώ να πω ότι χαίρομαι γιατί οι Έλληνες πολίτες μας αφυπνίστηκαν και άφησαν τους καναπέδες. Αυτή την χαρά όμως θα την κρατήσω για να την επιβεβαιώσω μέχρι την ημέρα της κρίσεως, εκεί που θα γίνει πλέον το ταμείο. Τα ξεσπάσματα είναι καλά αλλά δεν έφεραν ποτέ την αλλαγή και την δικαίωση.
Για να υπάρξει δικαίωση πρέπει να πάνε μέσα υπουργοί από τρεις διαφορετικές κυβερνήσεις καθώς και οι παρατρεχάμενοί τους, αυτός ή αυτοί που μετέφεραν λαθραία το εύφλεκτο υλικό, καθώς και οι υπεύθυνοι της Ιταλικής εταιρείας, καταλαβαίνουμε νομίζω ότι είναι εξαιρετικά χλωμό να δούμε κάτι από αυτά να πραγματοποιείται. Κι όμως οι χθεσινές κινητοποιήσεις είναι δείγμα ελπίδας και αν συνδυαστεί και με έμπρακτη αντίδραση σε πολιτικους και κάποιους επιχειρηματικούς παράγοντες, όντως πρόκειται για μια πραγματική αχτίδα ελπίδας.
Κρατάω όμως μικρό καλάθι γιατί όπου υπάρχει φτώχεια και ανέχεια το πράγμα μαζεύεται σχετικά εύκολα, τουλάχιστον αυτό έχει δείξει η μέχρι τώρα εμπειρία, μακάρι να διαψευστώ και η χθεσινή χειραφέτηση που έδειξαν οι πολίτες, να μετατραπεί σε επιλογή νέων δυνάμεων που να έχουν την πυγμή να πολεμήσουν τέτοια φαινόμενα.