Άν οι πολιτες των ΗΠΑ ήθελαν τήν τακτική της λογοκρισίας καί του περιορισμου της ελευθερίας του λόγου, θά ειχαν ψηφίσει τήν Κάμαλα Χάρρις, όχι τόν Ντόναλντ Τράμπ

Από τήν εξαγγελία του αντιπροέδρου των Δημοκρατικων Τίμ Γουώλς, ότι «δέν θά υπάρξει καμμία εγγύησις της ελευθερίας της εκφράσεως εφ’ όσον εκλεγουμε», τό σχέδιο-φίμωτρο της φόν ντέρ Λάυεν σέ ΜΜΕ μέ άλλοθι τά fake news, τό λουκέτο στά ρωσσικά ΜΜΕ, μέχρι τήν απόλυση του Κίμμελ από τόν Τράμπ

Εφημερίδα Εστία

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ Τράμπ εξελέγη μέ σημαία της τήν ελευθερία του λόγου. Όμως παραμένει εγκλωβισμένη στόν φαυλο κύκλο των περιοριστικων μέτρων πού εισήχθησαν από τούς Δημοκρατικούς κατά τήν διάρκεια της προεδρίας Ομπάμα καί Μπάιντεν. Καί όπως βλέπουμε στήν χθεσινή περίπτωση της αναστολης της εκπομπης του Τζίμμυ Κίμμελ, επιβάλλει περιορισμούς, επικαλουμένη τό όνομα ενός ανθρώπου, του Τσάρλι Κέρκ, πού σέ όλη τήν ζωή του πάλεψε εναντίον της λογοκρισίας.

Διαψεύδονται ήδη οι ελπίδες πολλων πού προσέβλεπαν στόν Ντόναλντ Τράμπ γιά τήν αποκατάσταση της στοιχειώδους ελευθερίας του λόγου καί του φρονήματος. Ο κατήφορος ειναι δύσκολο νά αντιστραφει. Καί ακόμη ο δυτικός κόσμος συνεχίζει νά διολισθαίνει σέ αυτόν, όσον αφορα τήν ελευθερία του λόγου. Η διαφορά ειναι ότι επί διακυβερνήσεως Δημοκρατικων, οι φιμώσεις καί οι περιορισμοί των ελευθεριων είτε αποκρύπτοντο, είτε ακόμη καί επικροτουντο από τούς εσμούς των συστημικων μέσων ενημερώσεως, ενω σήμερα καταγγέλλονται. Τό αποτέλεσμα όμως ειναι τό ίδιο.

Άς δουμε τήν τελευταία περίπτωση του Τζίμμυ Κίμμελ. Αυτό πού ειπε στήν εκπομπή του γιά τήν δολοφονία του Τσάρλι Κέρκ ηταν: «Φθάσαμε σέ νέα ύψη αυτό τό σαββατοκύριακο μέ τή συμμορία MAGA νά προσπαθει απελπισμένα νά παρουσιάσει αυτόν τόν νεαρό πού δολοφόνησε τόν Τσάρλι Κέρκ ως οτιδήποτε άλλο εκτός από δικό της καί νά κάνει ό,τι μπορει γιά νά εξασφαλίσει πολιτικό κέρδος». Ούτε πανηγύρισε τήν δολοφονία ούτε προέτρεψε σέ βίαιες πράξεις. Εξέφρασε μιά γνώμη. Καί ο ίδιος ο Πρόεδρος Τράμπ, άν ήθελε νά ειναι συνεπής πρός τίς αρχές τίς οποιες έχει διακηρύξει, θά έπρεπε νά τόν υποστηρίξει καί νά ταχθει υπέρ του δικαιώματος νά εκφράζει τήν άποψή του.

Τό γεγονός ότι ο Τζό Μπάιντεν καί οι περί αυτόν κατά τήν περίοδο 2020-2024 πίεζαν τίς εταιρειες κοινωνικης δικτυώσεως γιά νά λογοκρίνουν τίς απόψεις πού δέν τούς άρεσαν, δέν ειναι δικαιολογία γιά νά συνεχισθει η ίδια τακτική καί σήμερα.

Άν οι πολιτες των ΗΠΑ ήθελαν τήν τακτική της λογοκρισίας καί του περιορισμου της ελευθερίας του λόγου, θά ειχαν ψηφίσει τήν Κάμαλα Χάρρις, όχι τόν Ντόναλντ Τράμπ. Άλλως τε τό στρατόπεδο των Δημοκρατικων διεκήρυττε τήν πρόθεσή του νά απαγορεύσει τόν ελεύθερο λόγο.

Παραθέτοντας τίς δηλώσεις των ιδίων ανεδείκνυε τό ζήτημα η «Εστία» στίς 27 Αυγούστου 2024 υπό τόν τίτλο: «Εν αμφιβόλω η ελευθερία της εκφράσεως:

“Δέν θά Υπάρξει καμμία ελευθερία εκφράσεως”!» Τάδε έφη ο υποψήφιος αντιπρόεδρος των Δημοκρατικων Τίμ Γουώλς. Καί δέν σηκώθηκαν καί οι πέτρες νά κυνηγήσουν τόν ίδιο καί τήν Κάμαλα Χάρρις πού περιέλαβαν στό πρόγραμμά τους περιορισμούς σέ μιά από τίς βασικώτερες εκφάνσεις ενός δημοκρατικου πολιτεύματος. Η ελευθερία του λόγου, η ελευθερία της εκφράσεως, η ελευθερία του φρονήματος αποτελουν τά θεμέλια του συγχρόνου κοινοβουλευτισμου. Τά θεμέλια των δημοκρατιων του δυτικου κόσμου. Φαίνεται όμως ότι οι Δημοκρατικοί των ΗΠΑ ειναι κατ’ όνομα μόνον δημοκράτες. Διότι ο Τίμ Γουώλς επευφημήθηκε στό συνέδριό τους, τό οποιο επεκύρωσε τήν υποψηφιότητα της Κάμαλα Χάρρις γιά τήν προεδρία καί του ιδίου γιά τήν θέση του δευτέρου τη τάξει πολιτειακου παράγοντος των ΗΠΑ.

Γιά τήν ακρίβεια, ο Τίμ Γουώλς ειπε ότι «εάν εκλεγουμε, δέν θά υπάρξει καμμία εγγύησις της ελευθερίας της εκφράσεως», επικαλούμενος ως δικαιολογία ότι πρέπει νά ελεγχθει η «παραπληροφόρησις» καί πρέπει νά περιορισθει ο «επιθετικός» λόγος πού υποκρύπτει «μισος».

Στό ίδιο μηκος κύματος καί η γραφειοκρατία των Βρυξελλων. Παραμονές των τελευταίων ευρωεκλογων, η Πρόεδρος της Κομμισσιόν Ούρσουλα φόν ντέρ Λάυεν υπήσχετο τήν δημιουργία μηχανισμου λογοκρισίας γιά τόν έλεγχο των ψευδων ειδήσεων (fake news) υπό τόν άκρως παραπλανητικό τίτλο «ασπίδα Δημοκρατίας». Ετόνιζε μάλιστα ότι η πρωτοβουλία θά υιοθετήσει επίσης μιά σκληρή προσέγγιση έναντι της παραπληροφορήσεως εστιάζοντας στήν προληπτική «καταστροφή» της! Καί δέν μπορουμε νά αγνοήσουμε τό γεγονός ότι μέ αφορμή τόν πόλεμο της Ουκρανίας, η «δημοκρατική» Ευρώπη απηγόρευσε τήν μετάδοση των ρωσσικων μέσων ενημερώσεως στίς χωρες-μέλη της πού κόπτονται –υποτίθεται– γιά τήν ελευθερία.

Καί στήν Ελλάδα βέβαια μπορει νά μήν γίνονται δηλώσεις, ομιλουν όμως οι πράξεις της Κυβερνήσεως. Νά αναφερθουμε στίς «λίστες» (Πέτσα καί άλλες) παροχων πρός έλεγχο των ΜΜΕ; Νά αναφερθουμε στίς «προληπτικές» απαγορεύσεις ραδιοφωνικων σταθμων όπως ο «Δημοκρατία FM»; Ή στήν συμπεριφορά πρός τήν εφημερίδα μας, στήν οποία επί έξι χρόνια δέν έχει δοθει δικαίωμα ερωτήσεως πρός τόν Πρωθυπουργό κατά τήν συνέντευξή του στήν ΔΕΘ; Πόσο μπορει νά φοβουνται τήν ελευθερία;