Μια ιδανική “χώρα” του Ομήρου, σαν “Χριστουγεννιάτικο” παραμύθι

του Χρυσόστομου Τσιρίδη.

“Κάπου, σε έναν τόπο μακρινό, στην άκρη της γης, σχεδόν άγνωστο, υπάρχει μια νησιωτική χώρα.

CB0E5D7B FCCD 4424 8FED E29B2938C796

Ο λαός αυτής της χώρας είναι ο πιο ειρηνικός και ο πιο ευτυχισμένος του κόσμου.
.
Οι κάτοικοι ζουν σε δύο πόλεις, αρμονικά μεταξύ τους, διαθέτοντας άνετο προσωπικό χώρο ο καθένας με την οικογένειά του(λ.χ Εικόνα Διαδικτύου).
.
Είναι έντιμοι και δίκαιοι στις συναλλαγές τους.
.
Γη της Επαγγελίας κυριολεκτικά η ΕΥΦΟΡΗ γη τους (ἀγαθὴ,εὔβοτος, εὔμηλος, οἰνοπληθὴς, πολύπυρος)
.
Άνθρωποι εργατικοί οι ίδιοι, την ΑΞΙΟΠΟΙΟΥΝ και αυτή τους ανταμείβει πλουσιοπάροχα.
Δεν έχουν την ΑΓΩΝΙΑ της επιβίωσης. Δεν γνωρίζουν πείνα. Δεν τους μαραζώνουν μισητές αρρώστιες (νούσος στυγερή)
.
Παράγουν και καταναλώνουν τόσα, όσα τους χρειάζονται.
.
Και το τέλος τους είναι το ίδιο ειρηνικό κι ανώδυνο. Ο θάνατος τους βρίσκει σε βαθιά γεράματα
.
ΤΟΤΕ έρχονται ο Απόλλωνας και η Άρτεμη και τους ΧΑΡΙΖΟΥΝ έναν γρήγορο και ανεπαίσθητο θάνατο, τοξεύοντάς τους με τα αγανά=ανώδυνα βέλη τους (αγανοίς βελέεσιν).
.
Ποιο το “μυστικό” τους; Η παντελής απουσία ΑΓΧΟΥΣ, απληστίας ΚΕΡΔΟΥΣ, πλουτισμού (!).
.
ΑΛΛΑ…όπως συμβαίνει, και αυτό ΤΟ ΩΡΑΙΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ κάποτε.
.
Από την στιγμή που έφθασαν στο ήσυχο, ειρηνικό νησί τους, άνθρωποι ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΟΙ (ἤλυθον ἄνδρες τρῶκται).
.
Φέρνοντας μαζί τους την ΠΛΑΝΕΡΗ ΛΑΜΨΗ της περιττής αφθονίας, της υπερκατανάλωσης, του ΚΕΡΔΟΥΣ (μυρί᾽ ἄγοντες ἀθύρματα).
.
Φαντασία και ρεαλισμός.
.
Σημείωση: Λόγω των ημερών, ας μείνουμε σ΄ αυτά, ΧΩΡΙΣ… αποκωδικοποιήσεις, λάθος διδασκαλία Ομήρου και άλλα παρόμοια, για τα οποία έχω γράψει ήδη.
.
“ΕΠΙΜΥΘΙΟ”
.
Πριν 3.000 χρόνια, μια ΟΡΑΜΑΤΙΚΗ και ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ συγχρόνως Κοινωνία, από τον ΙΔΙΟΦΥΗ, σχεδόν ΠΡΟΦΗΤΙΚΟ, Έλληνα ποιητή.
.
Γιατί ΜΟΝΟ ο ΟΜΗΡΟΣ (ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ Όμηρος) μπορεί και ΣΥΝΔΥΑΖΕΙ την παιδική ΠΑΡΑΜΥΘΙΚΗ αφήγηση, με ένα άριστο ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΟ (ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑΣ, στην προκειμένη περίπτωση).
.

(Πρωτότυποι στίχοι: ΟΜΗΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑ ραψ. ο 403- 414)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

ΣΧΟΛΙΑΣΕ ΤΟ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ