Τόση αλλοίωση πια;
Γράφει ο Γιώργος Βενετσάνος
Η εικόνα που είχα για την κοινωνία της Κρήτης γκρεμίστηκε μετά από αυτό το περιστατικό. Στη Λεωφόρο 62 Μαρτύρων, τρεις αλλοδαποί αραβικής καταγωγής παρενόχλησαν σεξουαλικά δύο μικρά κορίτσια ηλικίας περίπου 10 έως 11 ετών, μέρα μεσημέρι προβαίνοντας σε άσεμνες χειρονομίες και αγγίγματα.
Οι τρεις αλλοδαποί με περίσσιο θράσος άγγιζαν τα οπίσθια των παιδιών που τρομοκρατημένα είχαν βάλει τα κλάματα, προσπαθώντας να ξεφύγουν.
Το εξοργιστικό και λυπηρό ταυτόχρονα για την φήμη των Κρητικών είναι ότι περαστικοί και καταστηματάρχες κοιτούσαν με απάθεια χωρίς να αντιδράσουν. Χρειάστηκε η επέμβαση ενός άλλου αλλοδαπού, ο οποίος κατέβηκε από διερχόμενο λεωφορείο και αντιμετώπισε τους δράστες στη γλώσσα τους, ενώ ένας από τους φερόμενους δράστες τού απάντησε προκλητικά «φύγε από εδώ», ωστόσο ο πολίτης επέμενε μέχρι που οι άντρες τελικά απομακρύνθηκαν. για να σωθούν τα τρομοκρατημένα παιδιά και να τραπούν οι δράστες σε φυγή.
Το πρόσφατο περιστατικό στο Ηράκλειο Κρήτης προκαλεί οργή, αλλά και βαθύ προβληματισμό.
Από τη μία πλευρά, η πρωτοφανής απάθεια των περαστικών μπροστά στην παρενόχληση δύο 10 χρονων κοριτσιών γκρεμίζει κάθε ψευδαίσθηση για την κοινωνική μας αλληλεγγύη. Από την άλλη, αναδεικνύεται η ανάγκη για μια σοβαρή μεταναστευτική πολιτική.
Όσοι παρανομούν και στρέφονται ενάντια σε ανήλικα παιδιά, εκμεταλλευόμενοι τη φιλοξενία της πατρίδας μας, πρέπει να αντιμετωπίζουν τις αυστηρότερες συνέπειες και την απέλαση. Αντίθετα, η πράξη του αραβόφωνου άνδρα που κατέβηκε από το λεωφορείο για να σώσει τα παιδιά, αποδεικνύει ότι η αξία του ανθρώπου κρίνεται από τις πράξεις του.
Η ελληνική πολιτεία πρέπει επιτέλους να θεσπίσει αυστηρά κριτήρια ελέγχου και ενσωμάτωσης, ξεχωρίζοντας όσους προσφέρουν στην κοινωνία από εκείνους που την απειλούν.