Τα τρωκτικά του δημοσίου: Η άθλια Ελληνική πραγματικότητα

Αυτός, διευθυντής στην Εφορία. Διορισμένος από τις γνωστές ‘κατουρημένες ποδιές” των επάρατων νταβατζήδων που θα έδιωχνε το εξαγνιστικό σκόρδο του Μπαϊραχτάρη. Η σύζυγος του, σε νευραλγική θέση μεγάλης τράπεζας. Εξ’ ίσου αξιοκρατικά.

Αυτοί οι άνθρωποι λοιπόν, κλήθηκαν από το σάπιο Ελληνικό κράτος να υπηρετήσουν τον πολίτη. Στα πλαίσια αυτής της “υπηρεσίας”, σκέφτηκαν να εμπλουτίσουν το άχρωμο και δυσκίνητο δημόσιο με νέα, επαναστατικά προϊόντα. Έτσι, ο Έφορας προσφέρεται να βοηθά τους συνανθρώπους του που χρειάζονται δάνειο, ιδιώτες και επιχειρήσεις, στέλνοντας τους συστημένους στη σύζυγο. Αυτή με τη σειρά της, αντιδρώντας στην απρόσωπη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος, αγκάλιαζε με ζεστασιά τους απεγνωσμένους αυτούς ανθρώπους διευκολύνοντας τους στη σύναψη δανείων. Το φανταστικό ζευγάρι, για τον κόπο του κρατούσε μόνο ένα 15% επί του δανείου. Δηλαδή εάν το σύνολο του ποσού ήταν 10,000 Ευρώ, ο ενδιαφερόμενος παραλάμβανε 8,500 στο χέρι.

Υπάρχουν όμως και συνάνθρωποι μας με “μαύρα” ΑΦΜ. Που ο μάντης Τειρεσίας τους έχει εξορίσει δια παντός από τα γκισέ της τράπεζας και κάθε προσπάθεια συναλλαγής κάνει τα καμπανάκια του ελέγχου να χτυπούν μανιασμένα. Κανένα πρόβλημα!! Ο ανθρωπιστής έφορας, γι’ αυτές τις ειδικές περιπτώσεις είχε το φάρμακο. Σαν άλλος Μάικ Λαμάρ, ετοίμαζε σε χρόνο DT καινούριο, αμόλυντο ΑΦΜ. Με μια μικρή επιβάρυνση βεβαίως της τάξεως του 30%. Η ανθρωπιά σε όλο της το μεγαλείο! Αναμένονται βεβαίως κάποιες αγωγές από αχάριστους “ευεργετηθέντες” αλλά τι να το κάνεις; Το φιλεύσπλαχνο κράτος είναι γεμάτο από τέτοια μπουμπούκια. Σάρκα από τη σάρκα μας, εκτός εάν σταματήσουμε να τους θρέφουμε με την συγκατάβαση και τον ωχαδερφισμό μας.

No more miza sir. Σε μικρούς και μεγάλους “βαρώνους”.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

ΣΧΟΛΙΑΣΕ ΤΟ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ